donderdag 12 mei 2016

Gele dovenetel


Esdoornbladeren - III


Centraal in je leven

Wanneer ontwaken aanvangt zie je wat centraal staat in je leven.

Gewoonten, waaraan je gehecht bent. 
Angst en pijn die je wilt vermijden. 
Emoties waardoor je je goed of slecht gaat voelen. 
Gedachten, waardoor conflict ontstaat. 
Gevoelens van je lichaam, waardoor je afgeleid wordt. 
Zelfbeelden die je ontleent aan je status, je werk, je uiterlijk. 

Ga dit voelen, ga alles aan, wees volledig sensitief. 
Zie je weerstanden, je structuur. 
Je wordt gevoeliger en ziet zelfs je diepste pijn. 
Voel dit...
Meer niet... verder gaat het vanzelf... het bloeit open. 
Steeds verder in resonantie met de waarheid van je hart. 
Het wordt gezien vanuit je open perspectief. 
Je weet wie je bent. 
Blijf hierin gevestigd. 
Ondanks je conditioneringen ben je altijd 
en nog steeds volledig en totaal vrij. 

Door de overgave aan de meest grootse, ware levensbron: 
het Hart, ga je steeds groter wordende vrijheid ervaren. 
Je bent vrij geboren, herinner je dit... 
Je meest innerlijke diepte is een ruimte, 
open zonder begin zonder einde...
Zijn is niets anders dan dit...
Vlieg en spring in de diepte van een overweldigend leven, 
in een dynamisch stille overvloed. 
Een gelukkig zijn zonder de illusie 
dat je hiervoor van buiten ook maar iets nodig hebt. 

Hervind je onafhankelijke vrijheid, de waarheid. 
Voel het geheel, de verbondenheid
met het aardse en het goddelijke. 

Zie wat voorbij alle gedachten is, dieper en hoger. 
Verstil, het is een gift. 
Waarheid is dichtbij wanneer je laat gaan wat jij wilt 
en nodig hebt, wanneer je laat gaan dat er een jij is. 
Een krachtige zachtheid omringd met liefde 
komt vrij vanuit je hart. 
Stromend, soms stil, soms explosief. 
Alles IS. 
Geef vrij zijn, ontwaken haar plaats: 
de centrale bron waaruit leven opwelt. 

Alles is er al, binnenin. 
(Djihi Marianne)

dinsdag 3 mei 2016

Zwaan - II


Bomen - II


Al mijn kennis is niets waard

Elk beeld dat je van jezelf hebt, is onwaar. 
Ware kennis is: gevestigd zijn in Jezelf. 
Probeer al die kennis die je nu opdoet te begrijpen. 
De zogenaamde kennis die je elders krijgt, 
gaat alleen maar over onwetendheid;
ze kan niet gaan over het Zelf, over de ware kennis. 
Alles wat door het denken wordt nagejaagd is geen ware kennis. 
Ware kennis kan niet zomaar begrepen worden. 
Als ik de ervaring 'ik ben' eerder had gehad, 
zou ik dan de baarmoeder van mijn moeder zijn binnengegaan? 
Voordat ik de baarmoeder binnenging, kende ik mijzelf niet, 
ik had geen weet van 'ik ben'.
Alle zogenaamde kennis wordt bezoedeld door woorden, 
en woorden zijn onwetendheid. 
Jij als het Absolute, neemt de waaktoestand waar, 
jij kent het bewustzijn en de slaptoestand 
en daarom ben jij dat allemaal niet. 

Tussen de miljoenen mensen die kwamen en gingen, 
waar moet je mij plaatsen? 
Er is geen individualiteit die betrekking heeft op een van die vormen, 
maar ik ben, en ben altijd geweest het functioneren van het geheel. 
Zonder mij kan er geen functioneren plaatsvinden. 
Ik ben het totale functioneren van het geheel, 
elk moment, miljoenen jaren geleden en nu. 

Ondanks mijn helder inzicht in het voorgaande moet er 
door het bewustzijn lichamelijk lijden worden ondergaan. 
De naam van het bewustzijn is het lijden zelf. 
Het leven van lijden is bijna voorbij. 
Wat dit beginsel ook is, het ervaart, 
samen met het lichaam en het bewustzijn, 
al het lijden en weet zelf dat het miljoenen dollars waard is, 
zoals een vat met goud. 
Dit beginsel, dat begrepen en gerealiseerd heeft 
wat lijden en bewustzijn is, is miljoenen waard. 
Ik volg niet de spiritualiteit van de massa.
Jullie zullen hier niet worden overgoten met alledaagse spiritualiteit. 
Jij, in je Uiteindelijke staat, kunt nooit verloren gaan; 
wat je ook verliest, het kunnen alleen maar woorden zijn. 
Jij, in je Uiteindelijke staat, weet of voelt 'ik ben' zonder woorden. 
Door het 'ik ben' is er wereldse kennis. 
Je bent niet afgezonderd, je maakt deel uit van de wereldse kennis. 

Jivatman is hij die zich vereenzelvigt met lichaam-denken-voelen 
als een van de wereld afgescheiden individu. 
Het Atman is het zijn, of het bewustzijn, dat de wereld is. 
Het Uiteindelijke beginsel, dat dit zijn kent, 
kan helemaal niet benoemd worden. 
Het kan niet benaderd of geconditioneerd worden door enig woord. 
Dat is de Uiteindelijke staat.
(Nisargadatta Maharaj)

vrijdag 22 april 2016

Je bent niet alleen

Ik kijk je in de ogen en ik zie je verdriet.
Ik zie het en ik herken het, want het is ook mijn verdriet.
Ook al voelt het soms alsof je er helemaal alleen voor staat, het is niet waar.
Die ervaring van alleen zijn, is van ons allemaal.
Verdriet kennen we allemaal.
Er is geen onderscheid, het is één gevoel dat hoort bij menszijn.
Eén gevoel tussen vele gevoelens die komen en gaan.
Het verdriet moet niet weg.
Door het weg te duwen en te ontkennen
zal het alleen maar sterker en machtiger worden.
Als je dat-wat-onaangenaam-aanvoelt accepteert
en je er niet meer tegen verzet, dan komt er ruimte.
In die ruimte kan het verdriet stromen.
Het kan opkomen en weer verdwijnen.
Het heeft niet meer het laatste woord.
Je laat het helemaal toe, je voelt het, je ervaart het
en je blijft er tegelijkertijd met je aandacht bij.
Die zachte kracht van aandacht is groter dan het verdriet.
Het is groter dan welk gevoel dan ook.

Richt je tot de aanwezige, tot de stille, tot het centrum van aandacht,
tot het midden van de uitersten.
Daar waar de tegengestelden samenkomen
- donker en licht, pijn en vreugde, koude en hitte,
vrouw en man, leven en dood – precies in dat midden, daar ben jij.
De tijdloze, vormloze jij is gewaar dat hij in dit bestaan
gebonden is aan tijd en vorm.
Natuurlijk word je beroerd door de dingen
die gebeuren van buiten en van binnen.
Maar in plaats van eraan onderhevig te zijn,
in plaats van je leven te laten bepalen door de dingen die gebeuren,
kun je er ook vrij van zijn.

Leven in vrijheid betekent niet dat er zich
geen pijn en ongemak meer voordoen,
het betekent dat je je eigen unieke antwoord geeft op wat er gebeurt.
Je accepteert het, je geeft het de ruimte
en je doet wat er gedaan moet worden.
Je wendt je toe en geeft vervolgens gehoor.
Zo word je van iemand die geteisterd wordt door het leven
tot iemand die de wereld verrijkt.
Als je wordt opgeslokt door je emoties,
kan het lijken alsof je eigenheid je in de weg staat,
alsof je geïsoleerd bent van de andere mensen.
Maar als je je eigenheid - dat wat je bent - inzet,
dan verbind je je juist met de wereld om je heen.
Immers: je biedt jezelf aan het leven aan.
Jouw unieke antwoord op
'het leven met alle gradaties van ervaringen en emoties'
is het geschenk dat je aan de wereld komt brengen.
(Anne Myrte Korteweg)

dinsdag 19 april 2016

Klankschaal - LXXIV


Zeegezicht - LX


De diepte in gaan

De zoeker zoekt geen macht;
daarom kan hij macht aanvaarden.
Als mensen macht zoeken,
hebben zij nooit genoeg.

De zoeker blijft kalm.
Toch kan hij zijn werk afmaken.
Anderen zijn altijd druk bezig.
Toch is hun werk nooit gereed.

Mensen zoeken veel manieren
om de wereld te begrijpen.
Zij lezen boeken,
maar het antwoord ontgaat hun.
Zij bouwen rijken
maar deze storten in.
Zij vormen regeringen,
maar de politiek komt tussenbeide.

De levenscirkel
is ook een spiraal.
Tao is deel
van al deze dingen.

De zoeker kijkt onder de oppervlakte;
hij weet dat wat hij ziet
de realiteit niet hoeft te zijn.
Dit weet hij en hij
laat al het andere los.
(Pamela K. Metz)

donderdag 7 april 2016

Twee stenen


Kersenbloesem - III


Een droom

Zee. Alleen zee, in kolkende beweging.
Bewustzijn. 
Ik ben de ziener van de zee, 
bevind me boven die zee.
Besef uit de zee afkomstig te zijn, 
besef er weer in te zullen verdwijnen. 

Dan zie ik een monsterachtige vis. 
Als ik in de zee val, 
zal die vis me verslinden.
Angst. 
Vlammende angst. 
Maar ik kan wandelen over de zee, 
niet voor eeuwig, 
niet lang zelfs, 
maar het kan. 
Fantastisch, 
gewichtloos over het water te kunnen lopen. 
Verrukkelijk besef dat ik leef. 

Zodra ik niet meer geloof dat dit kan 
zal ik in de golven verdwijnen, 
dat moment komt. 
Maar zolang ik geloof dat het kan 
zal ik erover lopen. 
Twee krachten: 
angst en vreugde. 
Angst om in de golven te verdwijnen. 
Vreugde erover te kunnen lopen. 

Dan word ik 'wakker', 
besef dat het een droom was 
en eigenlijk ook weer niet. 
Het is gewoon ontwaken, 
het ontwaken van het bewustzijn. 
(Paul van der Sterren)


maandag 28 maart 2016

Klankschaal - LXXIII


Boom in weide


Zin en nut

Twee onuitroeibare begrippen in ons leven zijn zin en nut.
Wat is de zin van het leven? Wat is het nut van alles?
De woorden 'zinloos' en 'nutteloos' hebben 
op de een of andere manier een negatieve betekenis gekregen.
Dat is opmerkelijk, want dat dingen 
werkelijk zin of nut zouden kunnen hebben,
hebben we zelf verzonnen.

Wat betekenen deze twee begrippen eigenlijk precies?
In één woord: beoordeling.
We maken iets mee, evalueren dat aan het eind,
en komen tot de conclusie dat het zin heeft gehad of niet.
Zijn we er beter van geworden, dan had het zin.
Zijn we er slechter van geworden, dan was het nutteloos.
Dat heeft dus alles te maken met de ideeën 
die we hebben over wie of wat we zijn.

Als we denken dat we iets zijn dat beter of slechter kan worden,
dan bestaat er inderdaad zin en nut.
Beter en slechter betekent verandering, dualiteit.
En omdat wij het onveranderlijke beginsel zijn
waarin alle veranderingen worden waargenomen,
zijn we dus ook niet onderhevig aan begrippen als nut en zin.

Betekent dit dat we nooit meer iets gaan ondernemen
omdat het geen nut of zin heeft?
Ja, dat betekent het.
In plaats van iets te gaan ondernemen
zien we alles spontaan gebeuren.
Eén en al activiteit.
Of stilte.
(Jan Koehoorn)

zaterdag 19 maart 2016

Zeegezicht - LIX


Helleborus - X


Uiteindelijke visie, meditatie, gedrag en resultaat

Visie is de wijsheid van de leegte.
Meditatie is helderheid zonder vasthouden.
Gedrag kent geen onderbreking en geen gehechtheid.
Het resultaat is vlekkeloos en naakt.

De visie - de wijsheid van de leegte -
Loopt gevaar af te dwalen als zij enkel wordt beleden met de mond.
Als er geen zekerheid ontstaat over de zin
Bevrijden woorden alleen je niet van vasthouden aan een zelf.
Daarom is sterke overtuiging van groot belang.

Meditatie - helderheid zonder vasthouden -
Loopt gevaar af te dwalen als ze enkel 'rusten' is.
Als wijsheid niet ontstaat van binnenuit
Werkt enkel evenwichtige rust niet bevrijdend.
Wijsheid ontstaat niet uit sufheid of opwinding.
Daarom is opmerkzaamheid zonder afleiding van groot belang.

Juist gedrag, zonder onderbreking en gehechtheid,
Loopt gevaar af te dwalen als je enkel doet alsof.
Als het gedrag van een yogi niet ontstaat ter ondersteuning van visie en meditatie,
Wordt het een van de acht wereldse waarden.
Daarom is zijn zonder gehechtheden en verduistering van groot belang.

Het resultaat, dat vlekkeloos is en naakt,
Loopt gevaar te worden omkleed met begripsvorming.
Als de verwarring niet wordt vernietigd van binnenuit,
Heeft het weinig zin enkel met intellectuele aspiratie te mediteren.
Daarom is het vernietigen van verwarring van groot belang.
(Milarepa)