woensdag 21 september 2016

Passiebloem


Klankschaal - LXXV


Wie ben je?

Je ben...
meer dan het lichaam-geestorganisme en 
   de persoonlijkheid,
meer dan alle ervaringen en wie ze ervaart, 
meer dan de wereld en wie hem waarneemt, 
meer dan het bestaan en de afwezigheid ervan, 
meer dan alle bevestigingen en ontkenningen. 

Wees stil en ontwaak tot de realisatie van wie je bent. 

In deze realisatie van niet-afgescheiden zelf, 
straalt de meest verheven werkelijkheid die 
   je bent onbelemmerd 
in alle dingen, als alle dingen en boven alle dingen uit. 

Eenmaal teruggekeerd tot de vormloze bron 
en alle afgescheidenheid overstegen, 
stop niet, en klamp je ook niet vast aan die bron, 
maar ga verder, tot de meest verheven realisatie 
die alle dualiteiten overstijgt, 
maar nog geen stofdeeltje verloochent. 

De verlichte wijze blijft 
de eeuwige getuige, 
totaal zonder zorgen, en toch nauw betrokken, 
hij staat boven iedere begrenzing, 
hij houdt niet vast aan bovenaardse vrijheid, 
noch loopt hij vast in de dualistische wereld; 
daarom is hij één met het hele leven. 

Omdat hij leeft in volmaakt vertrouwen van 
   de hoogste realisatie, 
heeft de verlichte wijze niets te winnen of te verliezen 
en manifesteert hij van nature liefde, 
   wijsheid en mededogen - 
zonder enig persoonlijk gevoel van degene 
   te zijn die handelt. 

Omdat hij alle concepten en ideeën heeft laten varen, 
leeft de verlichte wijze als de manifestatie van immer 
   aanwezig bewustzijn, 
en manifesteert hij zich in de wereld van tijd en ruimte 
dat wat eeuwig, altijd nieuw, en heel is. 

In deze ongehinderde realisatie, 
straalt de hoogste Werkelijkheid bewust 
in alle dingen, als alle dingen, en boven alle dingen uit. 
Door ongehinderd te stralen doordringt zij 
   het hele universum. 
En in het doordringen vanhet hele universum, 
kent zij zichzelf als Zelf.
(Adyashanti)

dinsdag 6 september 2016

Wolken, maïs, bomen


Zonnebloem


Ik Ben

Ik waarschuw jullie maar liever meteen dat ik geen verlicht persoon ben
en dat er geen enkele persoon in deze ruimte is die ooit verlicht zal worden.
Er bestaat niet zoiets als een verlicht persoon.
Het is een contradictio in terminis.
En ik vertel jullie ook maar meteen dat hier geen sprake is van onderricht.
Er wordt hier niets onderwezen, want hier is niemand die iets hoeft te leren
en hier is niemand om iets te onderwijzen.
Het enige dat hier werkelijk gebeurt, is dat we als vrienden samen zijn
om ons iets te herinneren.
Dit gaat er alleen maar over dat we ons iets herinneren
waarvan we misschien het gevoel hebben dat we het zijn kwijtgeraakt.

Sommige mensen hier weten het weer
– ook zijn hier nogal wat mensen die een glimp hebben opgevangen
van wat ze dachten te zijn verloren.
Wat verloren is, is de kinderlijke verwondering over ‘dit’.
Het is absoluut uiterst eenvoudig – het ene waar we meer naar verlangen
dan naar wat ook, is in feite uiterst eenvoudig en onmiddellijk beschikbaar.
En vreemd genoeg heeft dat waar we naar verlangen
en waarvan we denken dat we het verloren zijn, ons nooit verlaten.

Eenvoudiger gezegd: wanneer we nog heel jong zijn, is er gewoon ‘zijn’,
zonder kennis van dat ‘zijn’; er is gewoon ‘zijn’.
En dan komt er iemand langs die zegt: ‘Jij bent Jantje’,
of ‘Jij bent Marietje – jij bent een persoon’.
En op de een of andere manier neemt het denken – de ik-gedachte,
de identiteit, het idee ‘ik ben een persoon’ –
het ‘zijn’ over en identificeert het als Jan of Marietje, of zoiets.
Het neemt ‘zijn’ over en geeft het een naam.
Woorden beginnen, het benoemen der dingen begint.
En het hele idee van ‘ik’ wordt de belangrijkste drijfveer van ons bestaan.
In de wereld waarin wij leven gaat alles over ‘mij’
– het gaat allemaal over ‘de persoon’; is hij of zij geslaagd of mislukt?
We groeien op met geloven in en versterken van het idee
dat er iemand is die een x aantal jaren leeft.

We zijn op reis, we noemen die reis ‘mijn leven’ en wat we moeten doen
– zo wordt ons aangepraat, is zorgen dat we een geslaagd leven leiden.
Je hele investering is gericht op ‘ik ben een persoon
en ik moet ervoor zorgen dat mijn leven goed verloopt.’
En zo word je geprogrammeerd met regeltjes.
De eerste regel op de lijst betreft ‘een goed kind zijn’;
daarop volgt ‘een goede leerling zijn’…
En dan is er een lijst met vereisten op het gebied van werk;
je moet ‘een goede werker’ zijn,
meestal gevolgd door ‘een goede echtgenoot, vrouw of partner’.
Sommige mensen wenden zich tot een geloof om erachter te komen
wat er in hun leven ontbreekt, en opnieuw worden ze geconfronteerd
met een lijst vereisten waaraan ze moeten voldoen
voordat ze waardevol of acceptabel zijn.

Er zijn net zoveel ideeën over een geslaagd leven
als er ogenschijnlijk mensen zijn in de wereld.
Bovendien zijn er veel subtiele niveaus van persoonlijke verworvenheden
– sommige schijnbaar negatief.
Er zijn mensen voor wie slachtofferschap een groot succes lijkt te zijn!
We spelen het spel omdat we werkelijk denken dat we individuen zijn.
Je beweert: ‘Ik ben een persoon’.
Je pretendeert die persoon te zijn en je neemt dat zo serieus
dat je vergeet dat je maar doet alsof
– alles staat in dienst van die bewering.
Heel veel mensen leven hun hele leven zo, en dat is goed,
dat is goddelijk, dat is het goddelijke spel.
Voor sommige mensen ontbreekt er nog steeds iets
na het doorlopen van al die lijsten.
Ze denken: misschien kan ik het vinden door therapie te doen
– misschien kan een therapeut mij vertellen wat er mis is,
wat er ontbreekt.
En zo krijgen ze weer een lijst.
En weer is er die drang om iets te wórden.

Maar om de een of andere reden lijkt het wel of de punten op de lijst
– godsdienst, therapie, wat dan ook – geen oplossing bieden.
Dan horen mensen over iets wat verlichting genoemd wordt en hebben
ze het gevoel het laatste stukje van de puzzel in handen te hebben.
En dus gaan ze op weg, vinden iemand die zich voordoet als goeroe
en doen zij alsof ze discipelen zijn.
En zo bouwen ze over en weer elkaars identiteit op.
De meester die jou zal leren hoe je verlicht moet worden,
wordt steeds belangrijker en jij voelt je in toenemende mate belangrijk
worden omdat jouw meester telkens belangrijker wordt.
Natuurlijk is ook dat weer een prachtig spel van ‘doen alsof’.
En natuurlijk hoort er een lijst bij dat scenario
– meditatie, heel eerlijk zijn of verlichting zo serieus nemen
dat je in een afgrond zou kunnen springen…

Een van de punten op de lijst is ‘hier-nu-zijn’
– hier-nu-zijn en niet denken.
Je kunt er boeken over lezen
en de jongens die je dat vertellen bezoeken…
En je kunt echt een uurtje of drie, vier, hier-nu-zijn
en wie weet twintig seconden lang niet denken!
(Tony Parsons)

maandag 8 augustus 2016

Licht en donker


Tja


Levendigheid

Het leven voltrekt zich hier en nu in dit. 
Achterwerk op stoel. 
Vingers tikkend op toestenbord. 
Geluid van wind die waait. 
Alleen maar geluid of gevoel. 
Het is allemaal heel erg levendig. 
Het leven pulseert met rauw, seksueel leven. 
Alles wriemelt. 
Elk zintuig tintelt van gevoel. 
Er is niets meer of beter dan dit. 
Nergens om heen te gaan, geen ontsnapping. 
Dit is het leven. 
Dit is levendigheid. 

Wetenschappelijk bekeken gaat het leven over voortplanting. 
Maar dit voortplanten overstijgt het idee erover. 
Elk moment wordt de liefde bedreven. 
Het spel van het leven is het leven dat zichzelf bemint in alles wat er gebeurt. 
Dit is levendigheid. 
Ik kan het niet doen of laten gebeuren. 
Het gebeurt al. 
Ik heb er absoluut niets over te zeggen. 
Het is volkomen onbeheersbaar! 

Levendigheid is een rauwe seksualiteit die angst kan inboezemen. 
Zij legt elke pretentie van individualiteit bloot. 
Er is angst dat het 'mij' overspoelt en ik probeer het te onderdrukken. 
Zelfs 'onderdrukken' is het leven dat de liefde bedrijft met het idee van onderdrukken! 

Het is heel gevaarlijk. 
Zo gevaarlijk dat het 'mijn' dood is. 
De pretentie van individualiteit verbrandt in dit vuur 
van liefdebedrijvend leven!
(Unmani Liza Hyde)


dinsdag 26 juli 2016

Buddleja

Buddleja davidii

Lysimachia - Wederik

Lysimachia - Wederik

Openstaan voor wat is

Als men honderd jaar geleden had geweten hoe we nu leven, 
zou men ongetwijfeld gedacht hebben dat ieder mens nu gelukkig is.
Inmiddels hebben we wel zowat alles wat ons hartje begeert.
En zijn we nu gelukkig?
Nee, we zijn het nog steeds niet, en we zullen het ook nooit worden.

Het leven is totale kwetsbaarheid.
Laat de zee en de wolken spreken.
Maar steeds weer denken we: straks, 
als de kinderen het huis uit zijn 
en ik met pensioen ben, dan…

Op het laatst sta je je eigen kist uit te zoeken
en denk je nog dat dat je gelukkig zal maken.
Het is een eindeloze frustratie en het staat volkomen
in tegenstelling tot wat spiritualiteit in haar essentie is:
openstaan voor wat is en daarin leven.

Is je hart liefdevol genoeg om te zien dat het 'ik' als individu
een schijngestalte is?
Zie je dat je in werkelijkheid oneindig veel omvattender bent
dan wat die schijngestalte suggereert?
Als dat zien je passie wordt,
is er eigenlijk niets meer nodig dan te doen
wat je in het leven te doen staat,
te leven zoals het zich aandient.
Enthousiasme, verwondering, vertedering, verdriet, vreugde,
gemis, angst, verwarring, ziekte, kwetsbaarheid
zijn de wezenlijke ingrediënten van het bestaan.

De onophoudelijke hang naar geluk,
die suggereert dat je aan de genoemde ingrediënten kunt ontsnappen,
frustreert het leven juist.
Hoe moet je in vredesnaam de persoon die je denkt te zijn,
maar waar je geen naam aan kunt verbinden, gelukkig maken?

Er zijn gelukkige ogenblikken die verschijnen in jou,
maar als het kind dat naar je lacht verandert in een kind dat sterft,
dan verschijnt er diep verdriet in je.
Dat is het leven.
De totale kwetsbaarheid die buiten elke interpretatie om
volkomen zichzelf is, dient zich elk ogenblik aan.

Als er in de spirituele zoektocht gesuggereerd wordt
dat ontsnappen aan die kwetsbaarheid mogelijk is,
noem ik dat boerenbedrog.
Dat soort uitspraken staat slechts in dienst van het bevestigen
en bestendigen van de bestaande hiërarchie,
van de ongelijkheid tussen de 'verlichte' en de 'niet-verlichte'.

In het besef van het ontbreken van elke hiërarchie zeg ik iets anders:
ga met me mee en laat de zee en de wolken spreken,
of de bomen in het bos.
(Jan van den Oever)



zondag 17 juli 2016

Schaal en zwaard


Emile Verhaeren

Emile Verhaeren - Sint-Amands

Een stromende rivier

De rivier met al haar macht, kracht en schoonheid kan alleen zijn wat ze is, 
omdat ze verbonden is met haar bron, die de stuwende kracht is, 
die de stroom van de rivier veroorzaakt. 
Wij als mens hebben een soortgelijke verhouding met onze bron - de 'Spirit'. 
We kunnen zonder de bron niet in leven blijven. 
Onze bron houdt niet op ons kracht te geven 
om onze rivier te verbreden en buiten onze oevers te treden. 
Geen oever is te hoog voor onze stuwende kracht. 

Als wij het contact verbreken met onze bron, 
veranderen we onherroepelijk in stilstaand, troebel water. 
We kunnen het ons niet permitteren om onze stroom 
te verontreinigen met negatieve gedachten. 
Het vitale leven zou daardoor uit onze stroom verdwijnen. 
Ons water zou zodanig verontreinigd raken, 
dat de rivier droog komt te staan. 

De stroom van liefde, die wij tot onze beschikking hebben, 
heeft de mogelijkheid alles te overspoelen wat op haar weg komt. 
Niets is bestand tegen haar kracht. 
Alles is mogelijk als we de bron van onze stroom erkennen. 
Onze stroom heeft liefde als haar begin 
en is eindeloos in haar beweging. 

---------------------------------------------

De energie van liefde, waaruit 
ik ben geboren, geeft mij de 
stuwende kracht om mijn 
horizon te verbreden. 
De stroom van liefde, die ik tot 
mijn beschikking heb, is ontdaan van 
alle besmetting. 

Als mijn levenswater troebel wordt 
heb ik de plicht het te reinigen. 
Ik besluit nu dat mijn stroom van 
liefde helder en krachtig is. 
Ik zal mijn bron in niets belemmeren 
haar kracht ten volle aan 
mij te geven.

Ik ontvang met blijdschap haar vitale 
energie en laat haar met vreugde 
onbelemmerd door mij heen stromen om 
aan haar natuur te voldoen. 
Ik ervaar mijn stroom van liefde 
met dankbaarheid voor mijn mogelijkheden.

                                                  En zo is het.
(Corrie van Loon)

woensdag 6 juli 2016

Kamperfoelie - VI


Vijvertje - III


Zin en nut

Twee onuitroeibare begrippen in ons leven zijn zin en nut. 
Wat is de zin van het leven? 
Wat is het nut van alles? 
De woorden 'zinloos' en 'nutteloos' hebben op de een 
of andere manier een negatieve betekenis gekregen. 
Dat is opmerkelijk, want dat dingen werkelijk zin of nut 
zouden kunnen hebben, hebben we zelf verzonnen. 

Wat betekenen deze twee begrippen eigenlijk precies? 
In één woord: beoordeling. 
We maken iets mee, evalueren dat aan het eind, 
en komen tot de conclusie dat het zin heeft gehad of niet. 
Zijn we er beter van geworden, dan had het zin. 
Zijn we er slechter van geworden, dan was het nutteloos. 
Dat heeft dus alles te maken met de ideeën 
die we hebben over wie of wat we zijn. 

Als we denken dat we iets zijn dat 
beter of slechter kan worden,  
dan bestaat er inderdaad zin en nut. 
Beter en slechter betekent verandering, dualiteit. 
En omdat wij het onveranderlijke beginsel zijn 
waarin alle veranderingen worden waargenomen, 
zijn we dus ook niet onderhevig 
aan begrippen als nut en zin. 

Betekent dit dat we nooit meer iets gaan 
ondernemen omdat het geen zin of nut heeft? 
Ja, dat betekent het. 
In plaats vab iets te gaan ondernemen 
zien we alles spontaan gebeuren. 
Of stilte. 
(Jan Koehoorn)

zondag 26 juni 2016

Vetplant


Kleurtapijt


Spirituele oefening

Iedereen hier is Absolute Werkelijkheid,
Puur Gewaarzijn.
Dat is je ware natuur.
Nu op dit moment, niet ergens in de toekomst.
Niet als je verlicht wordt.
Niet als je naar de antwoorden zoekt.
Maar precies op dit moment.
Dit is wat je bent.

Waarom accepteer je het niet?
Als je over jezelf nadenkt,
denk je dan dat je een nietig menselijk wezen bent
dat moet zwoegen voor zijn bestaan
en vechten om te overleven?
Zolang je dat gelooft,
zal het zo ook zijn voor jou.
Maar zodra je de waarheid
omtrent jezelf accepteert,
dat je verrukkelijk bent,
Goddelijk Sat-Chit-Ananda,
ben je vrij.
Je moet het gewoon accepteren.

Er zijn geen rituelen waar je doorheen moet.
Er zijn geen gebeden die je dient op te zeggen.
Je moet gewoon ontwaken voor je ware natuur,
Puur Gewaarzijn,
Nirvana,
Zaligheid,
Bewustzijn.
Dat is wat je bent, nu op dit moment.

(Robert Adams)