zaterdag 28 september 2013
Afstemmen
Het is goed de geest af te stemmen op bewust Zijn.
Of beter het hele energiesysteem af te stemmen op
Of beter het hele energiesysteem af te stemmen op
het onmiddellijke bewuste Zijn.
Het is een van de zinnige inspanningen
Het is een van de zinnige inspanningen
die de geest zich kan eigen maken,
wanneer men in de sensatie verkeert de doener te zijn.
Geef die doener dan iets zinvols te doen:
wanneer men in de sensatie verkeert de doener te zijn.
Geef die doener dan iets zinvols te doen:
laat hem terugkeren,
zich bewust worden van bewust Zijn, hier-nu.
Dat terugbrengen van de geest of de aandacht op zijn oorsprong
zich bewust worden van bewust Zijn, hier-nu.
Dat terugbrengen van de geest of de aandacht op zijn oorsprong
(bewustzijn zelf dus) richten, zal niet altijd lijken te lukken,
maar de zoeker die dit volhardend toepast,
zal zien dat de geest steeds gemakkelijker
is terug te brengen.
Het hele systeem maakt zich de toestand of sfeer eigen
Het hele systeem maakt zich de toestand of sfeer eigen
die hoort bij de natuurlijke staat.
Het hele systeem zal gaandeweg
Het hele systeem zal gaandeweg
steeds sterker helpen om ‘thuis te blijven’,
je bewust te maken van je ‘thuis-zijn-nu’.
Dit terugbrengen van de aandacht naar het Zijn zelf
is een van de grootste taken die de geest kan volbrengen.
Ik noem het ook wel: de geest terug voeren naar zijn bron;
bij de deur gaan zitten; je bewust zijn van Bewust Zijn.
Dat is wat de geest kan doen om weer dienaar te worden.
Hij kan de aandacht en energie richten op het Zelf en erin opgaan.
In die toestand kan onmiddellijk inzicht ontstaan,
rechtstreekse ‘integrale en non-verbale kennis’ (jnana) worden ervaren
en bestaat de kans op ontwaken en bevrijd handelen.
je bewust te maken van je ‘thuis-zijn-nu’.
Dit terugbrengen van de aandacht naar het Zijn zelf
is een van de grootste taken die de geest kan volbrengen.
Ik noem het ook wel: de geest terug voeren naar zijn bron;
bij de deur gaan zitten; je bewust zijn van Bewust Zijn.
Dat is wat de geest kan doen om weer dienaar te worden.
Hij kan de aandacht en energie richten op het Zelf en erin opgaan.
In die toestand kan onmiddellijk inzicht ontstaan,
rechtstreekse ‘integrale en non-verbale kennis’ (jnana) worden ervaren
en bestaat de kans op ontwaken en bevrijd handelen.
(Hans Laurentius)
 |
| http://www.hanslaurentius.nl/ |
maandag 23 september 2013
Uw oude tehuis
Je mag vele jaren in een stad gewoond hebben,
maar zodra je in slaap valt,
rijst er een andere stad op in je geest,
vol van zijn eigen goed en kwaad.
Je eigen stad, waar je lang woonde,
verdwijnt volledig uit je herinnering.
Je zegt niet:
’Ik ben hier een vreemdeling, dit is mijn stad niet.’
Je meent dat je hier altijd gewoond hebt,
je denkt dat je hier geboren bent en opgegroeid.
Verbaast het je niet
dat je ziel zich haar vroegere tehuis niet herinnert?
Maar hoe zou ze zich dit kunnen herinneren?
Zij is gewikkeld in de slaap van deze wereld,
als een ster bedekt door wolken.
Zij heeft door zoveel steden gereisd
en het stof dat haar visie verduistert
is nog niet weggeveegd.
maar zodra je in slaap valt,
rijst er een andere stad op in je geest,
vol van zijn eigen goed en kwaad.
Je eigen stad, waar je lang woonde,
verdwijnt volledig uit je herinnering.
Je zegt niet:
’Ik ben hier een vreemdeling, dit is mijn stad niet.’
Je meent dat je hier altijd gewoond hebt,
je denkt dat je hier geboren bent en opgegroeid.
Verbaast het je niet
dat je ziel zich haar vroegere tehuis niet herinnert?
Maar hoe zou ze zich dit kunnen herinneren?
Zij is gewikkeld in de slaap van deze wereld,
als een ster bedekt door wolken.
Zij heeft door zoveel steden gereisd
en het stof dat haar visie verduistert
is nog niet weggeveegd.
(Djelal-oed-Din-Roemi)
dinsdag 17 september 2013
In het zijn zelf bestaat er geen angst...
In het zijn zelf bestaat er geen angst of wachten.
Geen wachten, geen anticiperen, geen straks.
Herken het Zelf dat niet bezig is
in een andere toestand te geraken.
Het is toestandloos. Het Is gewoon.
Het is niet het denken.
Herken het verschil tussen denken en het Zelf.
Denken lijkt meer op de wind die beweegt,
maar het Zelf is zoals de ruimte,
die overal aanwezig is en niet beweegt.
Ruimte heeft geen mening over het denken.
Gedachten kunnen niet crashen in de ruimte,
want de ruimte is vormloos.
Herken, erken en wees één met de ruimte, die Is.
Dit is heel natuurlijk voor je.
Het doet er niet toe wat het denken erover zegt.
Het kan zeggen:
‘Simpel zijn heeft geen betekenis.
Iets worden betekent pas wat.’
En wanneer je dit accepteert,
berooft het je van je innerlijke vrede en stilte.
Het Zelf zijn is niet een toestand van luiheid.
Het is in natuurlijke harmonie zijn.
Houd je aandacht hier in de stilte van het zijn.
En tegelijkertijd kun je merken
dat je activiteiten er niet onder lijden
dat je aandacht in het zijn rust.
De uitnodiging hier is om compleet
door het oerwoud van het denken te gaan
naar en tot in de zuivere herkenning
van wat tijdloos en volmaakt is.
Dit is compleet mogelijk hier.
Wees niet bang.
Als een menselijk wezen dit gedaan heeft,
wanneer dan ook, en hoe lang geleden dat ook was,
kan de rest van de wereld hen niet vergeten.
De impact van hun aanwezigheid brengt licht
naar ontelbare wezens.
Die aanwezigheid, waarover ik spreek, is je eigen ware Zelf.
Niemand is er dichterbij dan een ander, of er te ver van vandaan.
Dat zijn meer ideeën.
Ontwaak tot wat je nooit niet kunt zijn.
Grijp je kans.
Kom.
Geen wachten, geen anticiperen, geen straks.
Herken het Zelf dat niet bezig is
in een andere toestand te geraken.
Het is toestandloos. Het Is gewoon.
Het is niet het denken.
Herken het verschil tussen denken en het Zelf.
Denken lijkt meer op de wind die beweegt,
maar het Zelf is zoals de ruimte,
die overal aanwezig is en niet beweegt.
Ruimte heeft geen mening over het denken.
Gedachten kunnen niet crashen in de ruimte,
want de ruimte is vormloos.
Herken, erken en wees één met de ruimte, die Is.
Dit is heel natuurlijk voor je.
Het doet er niet toe wat het denken erover zegt.
Het kan zeggen:
‘Simpel zijn heeft geen betekenis.
Iets worden betekent pas wat.’
En wanneer je dit accepteert,
berooft het je van je innerlijke vrede en stilte.
Het Zelf zijn is niet een toestand van luiheid.
Het is in natuurlijke harmonie zijn.
Houd je aandacht hier in de stilte van het zijn.
En tegelijkertijd kun je merken
dat je activiteiten er niet onder lijden
dat je aandacht in het zijn rust.
De uitnodiging hier is om compleet
door het oerwoud van het denken te gaan
naar en tot in de zuivere herkenning
van wat tijdloos en volmaakt is.
Dit is compleet mogelijk hier.
Wees niet bang.
Als een menselijk wezen dit gedaan heeft,
wanneer dan ook, en hoe lang geleden dat ook was,
kan de rest van de wereld hen niet vergeten.
De impact van hun aanwezigheid brengt licht
naar ontelbare wezens.
Die aanwezigheid, waarover ik spreek, is je eigen ware Zelf.
Niemand is er dichterbij dan een ander, of er te ver van vandaan.
Dat zijn meer ideeën.
Ontwaak tot wat je nooit niet kunt zijn.
Grijp je kans.
Kom.
(Mooji)
vrijdag 30 augustus 2013
Geen probleem
Problemen bestaan slechts ogenschijnlijk.
Het woord 'probleem' is een etiket dat het denken plakt op iets
dat niet past bij het beeld dat er is van hoe iets zou moeten zijn.
Voor het kristalheldere gewaarzijn dat wij zijn,
bestaan er geen problemen.
Niets hecht zich eraan.
Het is niet onderhevig aan de droomwereld van vorm.
Ongeacht wat er ogenschijnlijk gebeurt,
blijft het onbezoedeld en onaangeraakt.
Dat komt niet doordat het boven of buiten
datgene staat wat er verschijnt,
maar doordat de beelden die erin opdoemen
voorbijgaand en kortstondig zijn.
Aangezien jij tijdloos, alwetend Zijn bent,
waarom zou je je dan zorgen maken
over een beeld of een gedachte
die slechts voorbijtrekt?
Het idee dat er aan de ene kant Zijn is
en aan de andere gedachten, is ook verkeerd.
Er is niets buiten wat ik ben.
Niets kan zich voordoen in iets anders dan wat is.
Wat er uiterlijk schijnbaar ook gebeurt,
hoe tragisch of oneerlijk het ook lijkt,
het tijdloze, onverwoestbare Zijn dat jij bent,
blijft er net zo absoluut onbedorven onder
als het onveranderlijk is.
Zuivere advaita is het gemakkelijkste dat er bestaat.
Er valt niets te bereiken, er is niemand die iets bereikt,
en er is, ten slotte, geen wereld;
er is alleen maar tijdloos gewaarzijn dar verschijnt als alles en niets.
Hoeveel inspanning kost het om te zijn?
Het woord 'probleem' is een etiket dat het denken plakt op iets
dat niet past bij het beeld dat er is van hoe iets zou moeten zijn.
Voor het kristalheldere gewaarzijn dat wij zijn,
bestaan er geen problemen.
Niets hecht zich eraan.
Het is niet onderhevig aan de droomwereld van vorm.
Ongeacht wat er ogenschijnlijk gebeurt,
blijft het onbezoedeld en onaangeraakt.
Dat komt niet doordat het boven of buiten
datgene staat wat er verschijnt,
maar doordat de beelden die erin opdoemen
voorbijgaand en kortstondig zijn.
Aangezien jij tijdloos, alwetend Zijn bent,
waarom zou je je dan zorgen maken
over een beeld of een gedachte
die slechts voorbijtrekt?
Het idee dat er aan de ene kant Zijn is
en aan de andere gedachten, is ook verkeerd.
Er is niets buiten wat ik ben.
Niets kan zich voordoen in iets anders dan wat is.
Wat er uiterlijk schijnbaar ook gebeurt,
hoe tragisch of oneerlijk het ook lijkt,
het tijdloze, onverwoestbare Zijn dat jij bent,
blijft er net zo absoluut onbedorven onder
als het onveranderlijk is.
Zuivere advaita is het gemakkelijkste dat er bestaat.
Er valt niets te bereiken, er is niemand die iets bereikt,
en er is, ten slotte, geen wereld;
er is alleen maar tijdloos gewaarzijn dar verschijnt als alles en niets.
Hoeveel inspanning kost het om te zijn?
(Morgan Caraway)
 |
| http://www.samsarabooks.com/ |
zaterdag 24 augustus 2013
Ons leven?
Als we geïnteresseerd zijn in spirituele zaken, dan herkennen we dat onmiddellijk.
We zeggen dan: 'O ja, dat heet 'misidentificatie', daar moet ik iets mee doen,
ik moet van mijn ego af zien te komen.'
Ik zeg jullie echter, dat het ego geen deel uitmaakt van het probleem.
Ego vormt het probleem niet en het leven evenmin.
De dwaasheid in ons hoofd is geen probleem,
noch is dat het geval met onze hebzucht,
onze lustgevoelens, onze haatgevoelens of agressie.
Het probleem komt voort uit het verkeerde geloof van wat wij zijn
en dat verkeerde geloof heeft beslist niet te maken
met een of ander onderdeel, aspect van ons leven
(ego, hebzucht, tunnelvisie of een andere naargeestige eigenschap).
De verkeerde overtuiging die wij erop nahouden heeft niets te maken
met bepaalde onderdelen van ons leven,
die trouwens altijd onderhevig zijn aan schommelingen en veranderingen;
ze komen en gaan; vandaag zijn ze er, morgen zijn ze weg,
als je wilt dat het weggaat, blijft het; wil je dat iets blijft, dan verdwijnt het, enzovoort.
Wat we over onszelf geloven, is ons leven.
Wat we over onszelf geloven, is ons leven.
Het is de totaliteit van ons hele leven, het geheel van het menselijk bewustzijn,
het geheel van het universum dat 'ons leven' is.
Daaronder kun je dingen verstaan als onze geschiedenis, onze gedachtestroom,
onze wensen, onze aversies, onze weerstanden, ons verlangen,
onze lusten en lasten, ons willen-hebben, ons niet-kunnen-krijgen,
onze herinneringen, onze projecties en verwachtingen, onze toekomstdromen,
ons idee over wat we willen worden, en later wat we hadden willen worden
en niet zijn geworden, al onze bereikte doelen,
maar ook al onze mislukkingen en fouten, onze hartstochten en ons verdriet.
Alles, werkelijk alles dat in dit rijtje past, is onderdeel van dat ene probleem
dat we hebben en dat is dat wij denken dat al die dingen samen ons leven is.
Al deze gewone menselijke manifestaties die door ons hoofd cirkelen,
zoals we hier bij elkaar zitten, vormen de onderdelen waaruit ons leven is opgebouwd.
De sterren, de zon, de maan, de planeten, de sterrenstelsels, alles wat we zien,
alles wat we hebben geleerd, alles wat we weten, alles wat we niet begrijpen,
alles wat we zouden willen doorgronden, alle compassie, alles zachtheid
die we in ons hebben, alle liefde in ons hart, maar ook onze woede,
onze diepste haatgevoelens, onze rusteloosheid en onze agressiviteit,
ons vermogen om slechte dingen te onderdrukken
en onze goede eigenschappen te ontplooien of andersom,
ons liefdevolle uitdrukkingsvermogen en dat eeuwige en oneindige
doorratelen van onze gedachten, werkelijk alles maakt er deel van uit.
Niet een gedeelte ervan, maar werkelijk alles maakt deel uit
van het complexe bouwwerk, waarvan wij geloven dat het ons leven is.
(John Sherman)
maandag 19 augustus 2013
Het universum
Het universum Is
Onze plek om via het gemis
Te leren wat Liefde is
Zonder het precies te weten
Kunnen, mogen en gaan
Door de vrijheid van keuze
De mensen er eerst vandaan.
Zo kunnen ze vergeten.
De maan is onverstoorbaar en intens
De onbekendheid van de mens
Met de volheid van de maan
Doet hem soms ver van huis af gaan
Zijn intuïtieve, wijze weten
En zijn heilig liefdesvuur
Zijn zijn grote geschenken
Maar ze zijn groter dan zijn denken
Daarom bestrijd hij hen
De taal van de ziel
Kan of wil hij niet verstaan
De Orde van de Liefde raakt verstoord
Laat planeten uit hun omloop schieten
Heilige vonken in de kiem gesmoord
Dan draait alles verkeerd
Gaat net langs elkaar heen
Bereikt zijn bestemming niet
Werk is zwaar en kost veel moeite
Harmonie doet haar best om terug te keren
Maar vindt haar bedding niet
In strijd en pijn, gescheidenheid
Aan de stralen van de maan
Wordt dan veel geweld gedaan
De maan accepteert deze greep op haar bestaan.
Ze weet dat dit werk moet worden gedaan.
Dat de mens hierdoor wordt opgeleid
Tot bewustzijn van zijn eigenheid
Pas als de mens in zijn Ware Grootte durft op te staan
Zijn vrijheid hem ertoe bracht
Om terug naar Huis te gaan
Zich overgevend aan
Zijn Koninklijke staat
De voor hem bestemde Zachte Macht
Als hij zijn denken,
Zijn woord, zijn werk en wil
Opdraagt aan het Groot Geheel
Schieten alle planeten terug in hun baan
De schepping in haar moeiteloze kracht
Dan is het grote werk volbracht
Zijn verlangen heel te zijn
Heeft hem weer teruggebracht.
Dit is waar de maan geduldig op heeft gewacht.
Het is hartverwarmend
Zijn angst, zijn vuur, zijn maan omarmend
Is de mens Heel
En altijd gevreesde Vreugde nu zijn deel
Ergens luiden heilige klokken
Het huwelijk heeft zich zijn hart voltrokken
Herenigd met zijn koningin
Stapt hij hier zijn koninkrijk in
De authentieke glimlach op zijn gezicht
Getuigt van hervonden evenwicht
Al wat eerst zo zwaar leek blijkt nu licht
Het universum is compleet
En de mensheid nu gereed
Vruchtbaar voor de uitvoering van…
Het gezamenlijk, Goddelijk Plan
Onze plek om via het gemis
Te leren wat Liefde is
Zonder het precies te weten
Kunnen, mogen en gaan
Door de vrijheid van keuze
De mensen er eerst vandaan.
Zo kunnen ze vergeten.
De maan is onverstoorbaar en intens
De onbekendheid van de mens
Met de volheid van de maan
Doet hem soms ver van huis af gaan
Zijn intuïtieve, wijze weten
En zijn heilig liefdesvuur
Zijn zijn grote geschenken
Maar ze zijn groter dan zijn denken
Daarom bestrijd hij hen
De taal van de ziel
Kan of wil hij niet verstaan
De Orde van de Liefde raakt verstoord
Laat planeten uit hun omloop schieten
Heilige vonken in de kiem gesmoord
Dan draait alles verkeerd
Gaat net langs elkaar heen
Bereikt zijn bestemming niet
Werk is zwaar en kost veel moeite
Harmonie doet haar best om terug te keren
Maar vindt haar bedding niet
In strijd en pijn, gescheidenheid
Aan de stralen van de maan
Wordt dan veel geweld gedaan
De maan accepteert deze greep op haar bestaan.
Ze weet dat dit werk moet worden gedaan.
Dat de mens hierdoor wordt opgeleid
Tot bewustzijn van zijn eigenheid
Pas als de mens in zijn Ware Grootte durft op te staan
Zijn vrijheid hem ertoe bracht
Om terug naar Huis te gaan
Zich overgevend aan
Zijn Koninklijke staat
De voor hem bestemde Zachte Macht
Als hij zijn denken,
Zijn woord, zijn werk en wil
Opdraagt aan het Groot Geheel
Schieten alle planeten terug in hun baan
De schepping in haar moeiteloze kracht
Dan is het grote werk volbracht
Zijn verlangen heel te zijn
Heeft hem weer teruggebracht.
Dit is waar de maan geduldig op heeft gewacht.
Het is hartverwarmend
Zijn angst, zijn vuur, zijn maan omarmend
Is de mens Heel
En altijd gevreesde Vreugde nu zijn deel
Ergens luiden heilige klokken
Het huwelijk heeft zich zijn hart voltrokken
Herenigd met zijn koningin
Stapt hij hier zijn koninkrijk in
De authentieke glimlach op zijn gezicht
Getuigt van hervonden evenwicht
Al wat eerst zo zwaar leek blijkt nu licht
Het universum is compleet
En de mensheid nu gereed
Vruchtbaar voor de uitvoering van…
Het gezamenlijk, Goddelijk Plan
(Deirdre De Bruyn)
dinsdag 13 augustus 2013
Her diepste IK
Het enige dat echt de moeite waard is, is het vinden van je diepste 'Ik',
de 'Ik' die wij zijn, en die wij, zonder het te weten, altijd geweest zijn.
Dat 'Ik' is zuiver geest, bevrijd van vorm, tijd en ruimte,
waarin het, om zo uit te drukken, gedeeltelijk is ingebouwd.
Weet wel dat het diepste 'Ik' zo zacht als een vlinder is.
Alleen op een heel voorzichtige, fijnzinnige en zeer natuurlijke wijze
moet je proberen je 'Ik' te bereiken.
Om tot mijn 'Ik' door te dringen bewijst de blijdschap de beste diensten,
de blijdschap op vertrouwen gebaseerd.
Het diepste van ons eigen wezen is nog meer in ons innerlijk verborgen
dan wat wij als ons ik beschouwen.
Ons diepste zelf lijkt op een wild dier, dat op de vlucht slaat
zodra er ook maar de geringste beweging naar wordt gemaakt.
Men kan zijn diepste wezen slechts waarnemen
door toevallige gebeurtenissen.
Je moet daarbij van het principe uitgaan, dat het er al is,
maar dat je er niet naar moet zoeken.
Het opkomen van een gevoel van blijdschap is het eerste subtiele teken,
dat er een magische kracht in je gaat geboren worden.
Dan verschijnt er een 'meester', een menselijk wezen
zoals je zelf bent, bijna aan jezelf gelijk.
Jijzelf bent, naar gelang je de 'meester' in je waarneemt,
niets meer dan een ademtocht uit de mond van de 'meester'.
Je hoort hem zo tot je spreken, als sprak hij jouw taal.
Wezenlijk is het, dat je eigen diepste 'Ik'
de brug is waarover hij tot je komt.
Belangrijk is, dat je zelfs de geringste opwelling
van je innerlijk wezen de kans geeft zich ongehinderd te uiten.
Verder is belangrijk dat je elke opwelling,
hoe banaal die ook mag lijken, alle aandacht geeft.
Neem er nooit genoegen mee je eigen innerlijk wezen
het juk van je verlangens op te leggen.
Op die manier probeer je je eigen innerlijkheid te onderdrukken.
Alleen je wil, je waarachtige wil moet handelen.
Buiten jou bestaat er geen God.
de 'Ik' die wij zijn, en die wij, zonder het te weten, altijd geweest zijn.
Dat 'Ik' is zuiver geest, bevrijd van vorm, tijd en ruimte,
waarin het, om zo uit te drukken, gedeeltelijk is ingebouwd.
Weet wel dat het diepste 'Ik' zo zacht als een vlinder is.
Alleen op een heel voorzichtige, fijnzinnige en zeer natuurlijke wijze
moet je proberen je 'Ik' te bereiken.
Om tot mijn 'Ik' door te dringen bewijst de blijdschap de beste diensten,
de blijdschap op vertrouwen gebaseerd.
Het diepste van ons eigen wezen is nog meer in ons innerlijk verborgen
dan wat wij als ons ik beschouwen.
Ons diepste zelf lijkt op een wild dier, dat op de vlucht slaat
zodra er ook maar de geringste beweging naar wordt gemaakt.
Men kan zijn diepste wezen slechts waarnemen
door toevallige gebeurtenissen.
Je moet daarbij van het principe uitgaan, dat het er al is,
maar dat je er niet naar moet zoeken.
Het opkomen van een gevoel van blijdschap is het eerste subtiele teken,
dat er een magische kracht in je gaat geboren worden.
Dan verschijnt er een 'meester', een menselijk wezen
zoals je zelf bent, bijna aan jezelf gelijk.
Jijzelf bent, naar gelang je de 'meester' in je waarneemt,
niets meer dan een ademtocht uit de mond van de 'meester'.
Je hoort hem zo tot je spreken, als sprak hij jouw taal.
Wezenlijk is het, dat je eigen diepste 'Ik'
de brug is waarover hij tot je komt.
Belangrijk is, dat je zelfs de geringste opwelling
van je innerlijk wezen de kans geeft zich ongehinderd te uiten.
Verder is belangrijk dat je elke opwelling,
hoe banaal die ook mag lijken, alle aandacht geeft.
Neem er nooit genoegen mee je eigen innerlijk wezen
het juk van je verlangens op te leggen.
Op die manier probeer je je eigen innerlijkheid te onderdrukken.
Alleen je wil, je waarachtige wil moet handelen.
Buiten jou bestaat er geen God.
(Gustav Meyrink)
Abonneren op:
Reacties (Atom)