dinsdag 12 juni 2012
Stilte...- III
Wij horen dàt waar wij naar luisteren en wij zien dàt waar wij naar kijken.
En door dat luisteren houden we het gehoorde in stand
en door dat kijken het geziene.
Daarom moeten we, als we willen komen tot de Vrijheid die we wezenlijk zijn,
en die schijn-onvrijheid elimineren,
weer leren kijken en luisteren naar wat wij wezenlijk zijn.
Dat is de Stilte zelf.
Het wezenlijk begrijpen, het wezenlijk communiceren,
het wezenlijk geluk is de Stilte zelf,
die niets te maken heeft met de afwezigheid van geluiden.
Het is de Stilte die een ander woord is voor de Vrijheid zelf,
voor het volkomen bevredigd zijn zelf.
Het is een Stilte die,
wanneer men ze leert beluisteren in de diepte van het eigen hart,
een universele stilte blijkt te zijn,
die er altijd geweest is,
ook al hebben we ze overschreeuwd
en ‘overluisterd’ en over het hoofd gezien.
Wij hebben tot onze schade en schande geleerd
verder te kijken dan onze neus lang was
en zelfs dat was al veel te ver.
Doordat de oude gewoonten om mijzelf te beschouwen
als honderd en één dingen zo ingehamerd zijn,
vraagt het tijd en lang en scherp kijken,
voordat we helemaal doorzien hebben
dat wij om de tuin geleid zijn,
en dat wij in werkelijkheid iets zijn
dat niets gemeen heeft met al die dingen.
Er is enige tijd nodig voordat al die dingen
opgelost worden in het Licht van Ikzelf,
die de weg en de waarheid en het leven ben...
maar een wezenlijke moeilijkheid is er niet.
En door dat luisteren houden we het gehoorde in stand
en door dat kijken het geziene.
Daarom moeten we, als we willen komen tot de Vrijheid die we wezenlijk zijn,
en die schijn-onvrijheid elimineren,
weer leren kijken en luisteren naar wat wij wezenlijk zijn.
Dat is de Stilte zelf.
Het wezenlijk begrijpen, het wezenlijk communiceren,
het wezenlijk geluk is de Stilte zelf,
die niets te maken heeft met de afwezigheid van geluiden.
Het is de Stilte die een ander woord is voor de Vrijheid zelf,
voor het volkomen bevredigd zijn zelf.
Het is een Stilte die,
wanneer men ze leert beluisteren in de diepte van het eigen hart,
een universele stilte blijkt te zijn,
die er altijd geweest is,
ook al hebben we ze overschreeuwd
en ‘overluisterd’ en over het hoofd gezien.
Wij hebben tot onze schade en schande geleerd
verder te kijken dan onze neus lang was
en zelfs dat was al veel te ver.
Doordat de oude gewoonten om mijzelf te beschouwen
als honderd en één dingen zo ingehamerd zijn,
vraagt het tijd en lang en scherp kijken,
voordat we helemaal doorzien hebben
dat wij om de tuin geleid zijn,
en dat wij in werkelijkheid iets zijn
dat niets gemeen heeft met al die dingen.
Er is enige tijd nodig voordat al die dingen
opgelost worden in het Licht van Ikzelf,
die de weg en de waarheid en het leven ben...
maar een wezenlijke moeilijkheid is er niet.
(Wolter Keers)
donderdag 7 juni 2012
'Ik'
Je hoeft niet van een ander te horen
dat 'Ik' onveranderlijk is,
want dat weet je zelf heel goed.
'Ik' is voortdurend aanwezig,
in elke toestand.
Het is er wanneer er een gedachte is,
en het is er wanneer er geen gedachte is.
Als dit zo is,
welke aanwijzing heb je dan verder nog nodig
om te zien dat 'Ik' geen handelende
of ondervindende persoon is?
Dat zou immers verandering inhouden?
Tijdens het doen van iets is er geen gedachte
of gevoel dat een 'ik' die handeling verricht.
Dit is nog een bewijs
dat je geen handelende persoon bent.
Je wordt ook geen handelende persoon
door na een handeling
te beweren dat jij die hebt verricht.
Het intense besef dat je geen handelende
of ondervindende persoon bent,
maakt een eind aan alle gebondenheid,
en je werkelijke natuur komt daarbij aan het licht.
dat 'Ik' onveranderlijk is,
want dat weet je zelf heel goed.
'Ik' is voortdurend aanwezig,
in elke toestand.
Het is er wanneer er een gedachte is,
en het is er wanneer er geen gedachte is.
Als dit zo is,
welke aanwijzing heb je dan verder nog nodig
om te zien dat 'Ik' geen handelende
of ondervindende persoon is?
Dat zou immers verandering inhouden?
Tijdens het doen van iets is er geen gedachte
of gevoel dat een 'ik' die handeling verricht.
Dit is nog een bewijs
dat je geen handelende persoon bent.
Je wordt ook geen handelende persoon
door na een handeling
te beweren dat jij die hebt verricht.
Het intense besef dat je geen handelende
of ondervindende persoon bent,
maakt een eind aan alle gebondenheid,
en je werkelijke natuur komt daarbij aan het licht.
(Shri Atmananda)
zondag 3 juni 2012
Eén licht
Wat zijn 'ik' en 'jij'?
Slechts latwerk
in de nis waar een lamp staat,
waardoor het Ene licht schijnt.
'Ik'en 'jij' zijn de sluier
tussen hemel en aarde.
licht deze sluier op en je zult zien
hoe alle stromingen en religies één zijn.
Als je deze sluier oplicht, rijst de vraag:
Als 'ik' en 'jij' niet bestaan,
wat is dan een moskee?
Wat is dan een synagoge?
Wat is dan een vuurtempel?
Slechts latwerk
in de nis waar een lamp staat,
waardoor het Ene licht schijnt.
'Ik'en 'jij' zijn de sluier
tussen hemel en aarde.
licht deze sluier op en je zult zien
hoe alle stromingen en religies één zijn.
Als je deze sluier oplicht, rijst de vraag:
Als 'ik' en 'jij' niet bestaan,
wat is dan een moskee?
Wat is dan een synagoge?
Wat is dan een vuurtempel?
(Shabestari)
zondag 27 mei 2012
De zilveren spiegel
Alleen spookachtige dingen
hebben een schrikaanjagende uitwerking op de mens.
Het leven schuurt en brandt als een haren pij,
maar de zonnestralen van de wereld van de Geest
brengen mildheid en warmte.
Ook een zilveren spiegel zou, als ze gevoel bezat,
alleen pijn lijden bij het polijsten.
Eenmaal glad en glanzend geworden,
weerkaatst ze alle beelden die erop vallen,
zonder smart of opwinding.
Zalig de mens, die van zichzelf kan zeggen:
ik ben gepolijst.
'Op Uwe zaligheid wacht ik, o Heer.'
De mensen gaan geen weg,
noch van het leven noch van de dood,
zij verstuiven als kaf in de storm.
In de Talmoed staat: 'Alvorens God de wereld schiep,
hield hij de wezens een spiegel voor;
daarin zagen zij de geestelijke smarten van het bestaan
en de vreugden die erop volgden.
Toen namen sommigen de smarten op zich.
De anderen echter weigerden
en die schrapte God uit het boek der levenden.'
Jij echter gaat een weg en hebt die uit vrije wil betreden,
je bent door jezelf geroepen - ook al weet je dat nu zelf niet meer.
Wees niet bedroefd: langzamerhand, naarmate het Weten komt,
komt ook de herinnering.
Weten en herinnering zijn één.
hebben een schrikaanjagende uitwerking op de mens.
Het leven schuurt en brandt als een haren pij,
maar de zonnestralen van de wereld van de Geest
brengen mildheid en warmte.
Ook een zilveren spiegel zou, als ze gevoel bezat,
alleen pijn lijden bij het polijsten.
Eenmaal glad en glanzend geworden,
weerkaatst ze alle beelden die erop vallen,
zonder smart of opwinding.
Zalig de mens, die van zichzelf kan zeggen:
ik ben gepolijst.
'Op Uwe zaligheid wacht ik, o Heer.'
De mensen gaan geen weg,
noch van het leven noch van de dood,
zij verstuiven als kaf in de storm.
In de Talmoed staat: 'Alvorens God de wereld schiep,
hield hij de wezens een spiegel voor;
daarin zagen zij de geestelijke smarten van het bestaan
en de vreugden die erop volgden.
Toen namen sommigen de smarten op zich.
De anderen echter weigerden
en die schrapte God uit het boek der levenden.'
Jij echter gaat een weg en hebt die uit vrije wil betreden,
je bent door jezelf geroepen - ook al weet je dat nu zelf niet meer.
Wees niet bedroefd: langzamerhand, naarmate het Weten komt,
komt ook de herinnering.
Weten en herinnering zijn één.
(Gustav Meyrink)
zondag 20 mei 2012
Onwetendheid noch illusie
Onwetendheid noch illusie
is je ooit deelachtig geworden.
Vind het zelf waaraan je
onwetendheid en illusie toeschrijft,
en je vraag zal beantwoord zijn.
Je spreekt alsof je het Zelf kent
en ziet dat het beheerst wordt
door onwetendheid en illusie.
Maar in feite ken je het Zelf niet,
en ben je evenmin bewust van onwetendheid.
Word hier in godsnaam helder over.
Dat zal je bij het Zelf brengen
en je zult beseffen dat het onwetendheid
noch begoocheling bevat.
Het is alsof je zegt:
als er zon is, hoe kan er dan duisternis bestaan?
Zoals er duisternis heerst onder een steen,
hoe sterk het zonlicht ook is,
zo bevinden zich onwetendheid en illusie
in de schaduw
van het 'ik-ben-het-lichaam'-bewustzijn.
Vraag niet 'waarom' en 'hoe'.
Het is de creatieve verbeelding eigen
om zichzelf te identificeren met haar creaties.
Je kunt dat elk ogenblik een halt toeroepen
door je aandacht er niet meer op te richten
of het nader te onderzoeken.
is je ooit deelachtig geworden.
Vind het zelf waaraan je
onwetendheid en illusie toeschrijft,
en je vraag zal beantwoord zijn.
Je spreekt alsof je het Zelf kent
en ziet dat het beheerst wordt
door onwetendheid en illusie.
Maar in feite ken je het Zelf niet,
en ben je evenmin bewust van onwetendheid.
Word hier in godsnaam helder over.
Dat zal je bij het Zelf brengen
en je zult beseffen dat het onwetendheid
noch begoocheling bevat.
Het is alsof je zegt:
als er zon is, hoe kan er dan duisternis bestaan?
Zoals er duisternis heerst onder een steen,
hoe sterk het zonlicht ook is,
zo bevinden zich onwetendheid en illusie
in de schaduw
van het 'ik-ben-het-lichaam'-bewustzijn.
Vraag niet 'waarom' en 'hoe'.
Het is de creatieve verbeelding eigen
om zichzelf te identificeren met haar creaties.
Je kunt dat elk ogenblik een halt toeroepen
door je aandacht er niet meer op te richten
of het nader te onderzoeken.
(Sri Nissargadatta Maharaj)
zondag 13 mei 2012
Leegte hier, leegte daar
Leegte hier, leegte daar,
maar het oneindige universum staat altijd
vlak voor je.
Oneindig groot staat gelijk aan oneindig klein,
want elke afbakening is verdwenen
en de grenzen zijn weg.
Hetzelfde geldt voor zijn en niet-zijn.
Verspil geen tijd aan twijfels en argumenten
die hier niets mee te maken hebben.
Eén ding, alle dingen:
haal ze zonder onderscheid door elkaar.
In deze realisatie leven betekent
je geen zorgen maken over onvolmaaktheid.
In dit vertrouwen leven betekent
de weg naar niet-dualiteit,
want niet-dualiteit is één met de vertrouwende geest.
Woorden!
De Weg is boven taal verheven,
want daar is
geen gisteren
geen morgen
geen vandaag.
maar het oneindige universum staat altijd
vlak voor je.
Oneindig groot staat gelijk aan oneindig klein,
want elke afbakening is verdwenen
en de grenzen zijn weg.
Hetzelfde geldt voor zijn en niet-zijn.
Verspil geen tijd aan twijfels en argumenten
die hier niets mee te maken hebben.
Eén ding, alle dingen:
haal ze zonder onderscheid door elkaar.
In deze realisatie leven betekent
je geen zorgen maken over onvolmaaktheid.
In dit vertrouwen leven betekent
de weg naar niet-dualiteit,
want niet-dualiteit is één met de vertrouwende geest.
Woorden!
De Weg is boven taal verheven,
want daar is
geen gisteren
geen morgen
geen vandaag.
(Sosan)
woensdag 2 mei 2012
Roemi's lofzang
Twee gedichten van Roemi
1.
Kom
naar de boomgaard in de lente.
Er zijn licht en wijn en
liefjes tussen de granaatbloesems.
Kom je niet,
dan doet dit alles er niet meer toe.
Kom je wel,
dan doet dit alles er niet meer toe.
2.
Ben je bij iedereen behalve bij mij,
dan ben je bij niemand.
Ben je bij niemand anders dan bij mij,
dan ben je bij iedereen.
Wees niet slechts betrokken bij iedereen,
maar word iedereen.
Als je zovelen wordt, ben je niets.
Leegte.
1.
Kom
naar de boomgaard in de lente.
Er zijn licht en wijn en
liefjes tussen de granaatbloesems.
Kom je niet,
dan doet dit alles er niet meer toe.
Kom je wel,
dan doet dit alles er niet meer toe.
2.
Ben je bij iedereen behalve bij mij,
dan ben je bij niemand.
Ben je bij niemand anders dan bij mij,
dan ben je bij iedereen.
Wees niet slechts betrokken bij iedereen,
maar word iedereen.
Als je zovelen wordt, ben je niets.
Leegte.
(Djelal-oed-Din-Roemi)
Abonneren op:
Posts (Atom)