donderdag 18 juli 2013
Nooit gebeurd
Vergeven, in de betekenis die er in de Cursus in Wonderen aan gegeven wordt,
is in feite hetzelfde als doorzien als niet-waar. Als je ziet dat het nooit gebeurd is,
hoef je helemaal niets te vergeven. Dat is ware vergeving, daardoor kun je het ook passeren. 'No great man ever tried to change the world', zei Wolter vaak in mijn herinnering tegen me.
Er valt niets te helpen of te doen. Je hebt jezelf verdroomd,
en je moet er zelf weer mee ophouden die dromen te maken en ze werkelijkheid toe te dichten. Het heeft nooit plaatsgevonden. Dat weten werkt rechtstreeks,
maar ook indirect als je het nog niet als waarheid mag zien maar het wel als waarheid aanvaardt. Dat kan de ruimte bieden om te beseffen waar je in werkelijkheid altijd bent.
Het volle besef dat het 'nooit gebeurd' is noemt de Cursus 'de verzoening'. Daarnaast kun je in bovenstaande tekst de Nestor herkennen die weet dat de reis nooit heeft plaatsgevonden, en de Menelaosweg in het accepteren van de noodzaak om op reis te gaan, en ten slotte ook nog de Odysseusweg in het 'moeilijk kan doen lijken' om thuis te komen.
De Liefde delen, vanuit onze achterste stoel die alles draagt en die we samen delen, laat je anders en vanuit totale onschuld kijken naar de denkbeeldige kijkdoos van de wereld. Je projecteert zo de drie stoelen van het waken, dromen en slapen niet meer buiten jezelf, maar voegt ze weer ineen tot één stoel, de achterste stoel. Weten dat alles door die ene stoel gedragen wordt, maakt alles zacht - alles wat in de kijkdoos van geboorte naar dood en van goed naar slecht lijkt te gaan.
Je kunt de weg terug naar huis niet vinden, want je bent nooit weggeweest, en alle andere mensen dus ook niet. Daarom hoeft er niets losgelaten te worden. Er hoeft alleen gezien te worden dat je nooit iemand met een naam en een verhaal bent geweest en dat er ook nooit een wereld is geweest. Er is altijd alleen maar de schijnwereld van de droom geweest, en die lost met dat inzicht op in thuis-zijn. Hoe je dat thuis-zijn beschrijft, welke metaforen je daarvoor gebruikt, maakt niet uit. Hoe meer namen, beelden en metaforen je gebruikt, hoe meer het de warmte in ons wakker maakt van de herinnering aan ons Zelf als het ervaren-zijn zelf.
is in feite hetzelfde als doorzien als niet-waar. Als je ziet dat het nooit gebeurd is,
hoef je helemaal niets te vergeven. Dat is ware vergeving, daardoor kun je het ook passeren. 'No great man ever tried to change the world', zei Wolter vaak in mijn herinnering tegen me.
Er valt niets te helpen of te doen. Je hebt jezelf verdroomd,
en je moet er zelf weer mee ophouden die dromen te maken en ze werkelijkheid toe te dichten. Het heeft nooit plaatsgevonden. Dat weten werkt rechtstreeks,
maar ook indirect als je het nog niet als waarheid mag zien maar het wel als waarheid aanvaardt. Dat kan de ruimte bieden om te beseffen waar je in werkelijkheid altijd bent.
'Het volle besef van de verzoening is dan ook het inzicht dat de afscheiding nooit heeft plaatsgevonden. Het ego kan hierover niet zegevieren omdat het de uitdrukkelijke vaststelling is dat het ego nooit heeft plaatsgevonden. Het ego kan het idee dat terugkeer noodzakelijk is accepteren, omdat het zo makkelijk dit idee moeilijk kan doen lijken. Toch vertelt de Heilige geest jou dat zelfs terug-keer onnodig is, omdat wat nooit heeft plaatsgevonden niet moeilijk kan zijn. Je kunt het idee van terugkeer echter zowel noodzakelijk als moeilijk maken.'
Een Cursus in Wonderen
Het volle besef dat het 'nooit gebeurd' is noemt de Cursus 'de verzoening'. Daarnaast kun je in bovenstaande tekst de Nestor herkennen die weet dat de reis nooit heeft plaatsgevonden, en de Menelaosweg in het accepteren van de noodzaak om op reis te gaan, en ten slotte ook nog de Odysseusweg in het 'moeilijk kan doen lijken' om thuis te komen.
De Liefde delen, vanuit onze achterste stoel die alles draagt en die we samen delen, laat je anders en vanuit totale onschuld kijken naar de denkbeeldige kijkdoos van de wereld. Je projecteert zo de drie stoelen van het waken, dromen en slapen niet meer buiten jezelf, maar voegt ze weer ineen tot één stoel, de achterste stoel. Weten dat alles door die ene stoel gedragen wordt, maakt alles zacht - alles wat in de kijkdoos van geboorte naar dood en van goed naar slecht lijkt te gaan.
Je kunt de weg terug naar huis niet vinden, want je bent nooit weggeweest, en alle andere mensen dus ook niet. Daarom hoeft er niets losgelaten te worden. Er hoeft alleen gezien te worden dat je nooit iemand met een naam en een verhaal bent geweest en dat er ook nooit een wereld is geweest. Er is altijd alleen maar de schijnwereld van de droom geweest, en die lost met dat inzicht op in thuis-zijn. Hoe je dat thuis-zijn beschrijft, welke metaforen je daarvoor gebruikt, maakt niet uit. Hoe meer namen, beelden en metaforen je gebruikt, hoe meer het de warmte in ons wakker maakt van de herinnering aan ons Zelf als het ervaren-zijn zelf.
(Jan van Delden)
donderdag 11 juli 2013
Het geheim van de gouden bloem
De losmaking ligt in het oog...
De vruchtbloesems van het mensenlichaam moeten
boven in de lege ruimte samengebracht worden.
Hierin ligt onsterfelijkheid besloten en ook de overwinning op de wereld.
Het licht is niet alleen in het lichaam en evenmin is het alleen buiten het lichaam.
Bergen en rivieren en de grote aarde worden door zon en maan beschenen:
dat alles is dit licht. Daarom is het niet alleen in het lichaam.
Begrip en helderheid, inzicht en verlichting en alle bewegingen van de geest
zijn eveneens dit licht. Daarom is het niet enkel iets buiten het lichaam.
De lichtbloesem van hemel en aarde vervult alle duizend ruimten.
Maar ook de lichtbloesem van het enkele lichaam
beweegt zich door de hemel en bedekt de aarde.
Daarom zijn, zodra het licht zich in een kringloop bevindt,
daarmee tegelijkertijd ook hemel en aarde,
bergen en rivieren alle in dezelfde kringloop.
De vruchtbloesem boven in het menselijk lichaam in de ogen concentreren,
dat is de grote sleutel tot het menselijk lichaam.
Kinderen, bedenk dit! Als je een dag niet mediteert,
stroomt het licht naar buiten, wie weet waarheen?
Al mediteer je slechts een kwartier, dan kun je daarmee
de tienduizend eonen en duizend geboorten vrijmaken.
Alle methoden monden in rust uit.
Dit wondere tovermiddel kan niet doorgrond worden.
Maar wanneer het werk is begonnen,
moet je van het zonneklare in het verborgene,
van het grove in het subtiele doordringen.
Alles komt erop aan dat er geen onderbreking is.
Het begin en het eind van het werk moeten één zijn.
Daartussen zijn er koelere en warmere momenten, dat spreekt vanzelf.
Maar het doel moet zijn de wijdheid van de hemel
en de diepte van de oceaan te bereiken,
zodat alle methoden heel makkelijk en vanzelfsprekend lijken.
Eerst dan zijn wij het machtig.
De vruchtbloesems van het mensenlichaam moeten
boven in de lege ruimte samengebracht worden.
Hierin ligt onsterfelijkheid besloten en ook de overwinning op de wereld.
Het licht is niet alleen in het lichaam en evenmin is het alleen buiten het lichaam.
Bergen en rivieren en de grote aarde worden door zon en maan beschenen:
dat alles is dit licht. Daarom is het niet alleen in het lichaam.
Begrip en helderheid, inzicht en verlichting en alle bewegingen van de geest
zijn eveneens dit licht. Daarom is het niet enkel iets buiten het lichaam.
De lichtbloesem van hemel en aarde vervult alle duizend ruimten.
Maar ook de lichtbloesem van het enkele lichaam
beweegt zich door de hemel en bedekt de aarde.
Daarom zijn, zodra het licht zich in een kringloop bevindt,
daarmee tegelijkertijd ook hemel en aarde,
bergen en rivieren alle in dezelfde kringloop.
De vruchtbloesem boven in het menselijk lichaam in de ogen concentreren,
dat is de grote sleutel tot het menselijk lichaam.
Kinderen, bedenk dit! Als je een dag niet mediteert,
stroomt het licht naar buiten, wie weet waarheen?
Al mediteer je slechts een kwartier, dan kun je daarmee
de tienduizend eonen en duizend geboorten vrijmaken.
Alle methoden monden in rust uit.
Dit wondere tovermiddel kan niet doorgrond worden.
Maar wanneer het werk is begonnen,
moet je van het zonneklare in het verborgene,
van het grove in het subtiele doordringen.
Alles komt erop aan dat er geen onderbreking is.
Het begin en het eind van het werk moeten één zijn.
Daartussen zijn er koelere en warmere momenten, dat spreekt vanzelf.
Maar het doel moet zijn de wijdheid van de hemel
en de diepte van de oceaan te bereiken,
zodat alle methoden heel makkelijk en vanzelfsprekend lijken.
Eerst dan zijn wij het machtig.
(Lu Yen)
zondag 7 juli 2013
Nooit gebeurd
De wereld bestaat niet.
Als de golf op zoek is naar water en er achter komt dat hij water is,
dan ziet hij ook direct dat er geen golf geweest is.
Die golf heeft dus nooit bestaan, en de zoektocht dus ook niet.
Dat kan onmiddellijk gezien worden.
Het plaatje, het verhaal, de droom,
ze zijn allemaal niet waar, in hun totaliteit niet.
Zo kun je je er bewust van worden dat je nooit in die kijkdoos zit.
Je bent nog nooit aan die kant geweest.
Je kunt daar helemaal niet komen.
Je bent datgene wat zich van de kijkdoos bewust is.
Je bent degene die de verhalen die zich in de kijkdoos
lijken af te spelen aan zichzelf vertelt.
Daarom is er geen wereld - die is er nooit geweest, en zal nooit bestaan.
Wat werkelijk bestaat is alleen Bewustzijn.
Bewustzijn is het Geluk zelf.
Atma, aangeduid met het woord 'Ik', is Datzelfde.
Wat je moet leren zien is dat je altijd thuis geweest bent.
Dat is mijn uitnodiging.
De eerste oorzaak van alle dingen is alllesomvattend,
dualiteit heeft nooit bestaan.
Dat weten is je veilige anker.
Als je dat ziet en blijft zien,
vallen alle angsten die de droom opriep weg.
Het is als met een nachtmerrie.
Als je uit een nachtmerrie ontwaakt,
zie je ook onmiddellijk dat de gebeurtenissen in de nachtmerrie
nooit hebben plaatsgevonden,
hoe werkelijk ze ook leken te zijn toen je aan het dromen was.
Je ziet ze nu vanuit het wakker-zijn,
waarin je het standpunt van de hoofdpersoon
in de nachtmerrie moeiteloos kunt verlaten.
Je bent niet langer bang, want je ziet heel helder
dat de gebeurtenissen nooit hebben plaatsgevonden.
Het was niet echt!
Als de golf op zoek is naar water en er achter komt dat hij water is,
dan ziet hij ook direct dat er geen golf geweest is.
Die golf heeft dus nooit bestaan, en de zoektocht dus ook niet.
Dat kan onmiddellijk gezien worden.
Het plaatje, het verhaal, de droom,
ze zijn allemaal niet waar, in hun totaliteit niet.
Zo kun je je er bewust van worden dat je nooit in die kijkdoos zit.
Je bent nog nooit aan die kant geweest.
Je kunt daar helemaal niet komen.
Je bent datgene wat zich van de kijkdoos bewust is.
Je bent degene die de verhalen die zich in de kijkdoos
lijken af te spelen aan zichzelf vertelt.
Daarom is er geen wereld - die is er nooit geweest, en zal nooit bestaan.
Wat werkelijk bestaat is alleen Bewustzijn.
Bewustzijn is het Geluk zelf.
Atma, aangeduid met het woord 'Ik', is Datzelfde.
(Atmananda)
Wat je moet leren zien is dat je altijd thuis geweest bent.
Dat is mijn uitnodiging.
De eerste oorzaak van alle dingen is alllesomvattend,
dualiteit heeft nooit bestaan.
Dat weten is je veilige anker.
Als je dat ziet en blijft zien,
vallen alle angsten die de droom opriep weg.
Het is als met een nachtmerrie.
Als je uit een nachtmerrie ontwaakt,
zie je ook onmiddellijk dat de gebeurtenissen in de nachtmerrie
nooit hebben plaatsgevonden,
hoe werkelijk ze ook leken te zijn toen je aan het dromen was.
Je ziet ze nu vanuit het wakker-zijn,
waarin je het standpunt van de hoofdpersoon
in de nachtmerrie moeiteloos kunt verlaten.
Je bent niet langer bang, want je ziet heel helder
dat de gebeurtenissen nooit hebben plaatsgevonden.
Het was niet echt!
zondag 30 juni 2013
Wat is hier?
Wat is hier?
Ga nergens naar toe nu,
want in welke richting je ook gaat,
de wereld is overal en je zegt:
‘Nee, ik wil daar niet naar toe gaan,
ik kom er juist vandaan.’
Doe nu niets.
Het is niet een doen.
Je hebt al genoeg gedaan.
Je bent hier.
Geef gewoon alle intenties op en blijf stil.
En ga niet in je hoofd.
Laat het je niet onrustig maken.
Je hebt het nu gepasseerd.
‘Vast zitten’ is iets wat alleen maar
met het denken te maken heeft.
Er is iets wat nooit kan vast zitten.
Het kent dit woord of concept niet.
Het kan nooit ergens heen gaan.
Het is eerder dan ieder concept
en het is tijdloos.
De waaktoestand kan het niet raken.
De droomtoestand kan het niet beïnvloeden.
De diepe slaap toestand kan het niet veranderen.
Het is wie je bent, je werkelijke natuur en wezen.
En Het hoeft niet te verschijnen met trompetgeschal.
Het hoeft niet op een zonnige dag te komen.
Het kan niet vertrekken, omdat het nooit kwam.
Het is tijdloos hier.
Dit, Het openbaart zich.
Het wordt geopenbaard.
Het is een openbaren van zichzelf aan zichzelf
in de vorm van puur Zijn.
Weet, jij bent Dit.
(Mooji)
maandag 24 juni 2013
Lieverd
ik moet van je gedroomd hebben lieverd
voordat ik je kende
ook al herinner ik me m'n droom niet
en was je om te zien de eerste bron van waar ik voortdurend zou drinken
ik moet op je gewacht hebben lieverd
totdat ik jou kende
ook al kort je het wachten met leven met velen met anderen
met mijn eenzame zelf
ik moet door de goden geliefd zijn geworden lieverd
zodat ik jou zou ontmoeten
in die steeds groter wordende vriendenkring van stadsnomaden binnenstebuitenmensen
ik moet van je gehouden hebben lieverd
met hart en ziel
vanaf het eerste moment vuur en vlam
de broze tederheid van het geluk dat me opwacht
lieverd je hebt m'n wereld veranderd
leeuwen liggen naast lammeren
je bent m'n derde oog en ook het lichaam waarin ik uiteindelijk verzink
geest en ziel waard en trouw
eerlijk en door daad naast en met mij paraat
in het grote avontuur
dezelfd dingen tegelijkertijd voelen en denken lieverd
buiten hetzelfde willen doen of wel van plan zijn lieverd
de stappen die je zet
de woorden in je mond
het spiegelend naakt
die godin in haar gewaad
die hand in het mijne
niet bang voor ons beide
dat komt van ons alleen
het geluk ligt voor ieder mens op straat
het is de liefde
die we samen doen stralen
het is de stem
die ons samenzijn klinkt
en alles straalt schittert en blinkt
het paradijs bestaat
deze woorden voor jou
en de hele wereld mag over onze schouders
meelezen meekijken met een stem die de haat aan diggelen slaat
en tot voorbij het einde verder gaat
mijn stem mag met mij een heel leven mee
en ik moet van je gedroomd hebben
voordat ik jou kende
voordat ik je kende
ook al herinner ik me m'n droom niet
en was je om te zien de eerste bron van waar ik voortdurend zou drinken
ik moet op je gewacht hebben lieverd
totdat ik jou kende
ook al kort je het wachten met leven met velen met anderen
met mijn eenzame zelf
ik moet door de goden geliefd zijn geworden lieverd
zodat ik jou zou ontmoeten
in die steeds groter wordende vriendenkring van stadsnomaden binnenstebuitenmensen
ik moet van je gehouden hebben lieverd
met hart en ziel
vanaf het eerste moment vuur en vlam
de broze tederheid van het geluk dat me opwacht
lieverd je hebt m'n wereld veranderd
leeuwen liggen naast lammeren
je bent m'n derde oog en ook het lichaam waarin ik uiteindelijk verzink
geest en ziel waard en trouw
eerlijk en door daad naast en met mij paraat
in het grote avontuur
dezelfd dingen tegelijkertijd voelen en denken lieverd
buiten hetzelfde willen doen of wel van plan zijn lieverd
de stappen die je zet
de woorden in je mond
het spiegelend naakt
die godin in haar gewaad
die hand in het mijne
niet bang voor ons beide
dat komt van ons alleen
het geluk ligt voor ieder mens op straat
het is de liefde
die we samen doen stralen
het is de stem
die ons samenzijn klinkt
en alles straalt schittert en blinkt
het paradijs bestaat
deze woorden voor jou
en de hele wereld mag over onze schouders
meelezen meekijken met een stem die de haat aan diggelen slaat
en tot voorbij het einde verder gaat
mijn stem mag met mij een heel leven mee
en ik moet van je gedroomd hebben
voordat ik jou kende
(Simon Vinkenoog)
woensdag 19 juni 2013
Over de hond en zijn staart
Elk zoeken wordt voorafgegaan door je eerste inzicht.
Dat eerste inzicht is dat je bent.
Dat je bewust bent.
Niets meer en niets minder.
Al je zoeken wordt voorafgegaan door de essentie;
met andere woorden, wat je zoekt ben je al.
Zoals je nu bezig bent, ben je als een hond
die zijn eigen staart achterna rent.
Door in te gaan op jouw voorstellen, door naar je te luisteren,
geef ik je een duwtje, waardoor je nog harder
achter je eigen staart aan gaat hollen.
Dus probeer ik de cirkelgang te doorbreken
door niet in te gaan op je meningen.
Maar jij staat erop dronken te worden van het ronddraaien
en je daarna te verbazen over je draaierigheid
en hoe dat nu toch kan.
Wat ik je duidelijk wil maken is dat je
wat je bent nooit en te nimmer kunt vinden.
Dat kun je nooit tot object maken.
Dat hele zoeken is gebaseerd op waan.
Je zoekt omdat je denkt 'iets' te kunnen vinden.
En dat betekent dat je ophoudt met zoeken.
Misschien is dat niet wat je wilt,
misschien wil je een alibi om nog jarenlang
met allerlei fratsen door te kunnen gaan.
Misschien was je daar niet voor gekomen.
De waarheid is zo ongelooflijk simpel, zo evident,
dat je er bijna altijd overheen kijkt.
Maar zolang je niet werkelijk overtuigd bent,
kun je natuurlijk niet anders dan doorgaan met zoeken.
Je kunt ook weggaan, boos desnoods,
of met een fijn mondje van
'Ik denk dat ik het nu wel begrepen heb',
maar zolang je het niet helemaal gezien hebt,
kun je niet anders dan doorgaan met zoeken,
op welke manier dan ook.
Dat eerste inzicht is dat je bent.
Dat je bewust bent.
Niets meer en niets minder.
Al je zoeken wordt voorafgegaan door de essentie;
met andere woorden, wat je zoekt ben je al.
Zoals je nu bezig bent, ben je als een hond
die zijn eigen staart achterna rent.
Door in te gaan op jouw voorstellen, door naar je te luisteren,
geef ik je een duwtje, waardoor je nog harder
achter je eigen staart aan gaat hollen.
Dus probeer ik de cirkelgang te doorbreken
door niet in te gaan op je meningen.
Maar jij staat erop dronken te worden van het ronddraaien
en je daarna te verbazen over je draaierigheid
en hoe dat nu toch kan.
Wat ik je duidelijk wil maken is dat je
wat je bent nooit en te nimmer kunt vinden.
Dat kun je nooit tot object maken.
Dat hele zoeken is gebaseerd op waan.
Je zoekt omdat je denkt 'iets' te kunnen vinden.
En dat betekent dat je ophoudt met zoeken.
Misschien is dat niet wat je wilt,
misschien wil je een alibi om nog jarenlang
met allerlei fratsen door te kunnen gaan.
Misschien was je daar niet voor gekomen.
De waarheid is zo ongelooflijk simpel, zo evident,
dat je er bijna altijd overheen kijkt.
Maar zolang je niet werkelijk overtuigd bent,
kun je natuurlijk niet anders dan doorgaan met zoeken.
Je kunt ook weggaan, boos desnoods,
of met een fijn mondje van
'Ik denk dat ik het nu wel begrepen heb',
maar zolang je het niet helemaal gezien hebt,
kun je niet anders dan doorgaan met zoeken,
op welke manier dan ook.
donderdag 13 juni 2013
Het verhaal over deze weg
Het verhaal over deze weg kan kort zijn.
We kunnen het wel lang maken, wel blijven
praten tegen elkaar en tegen de tijd, maar
geen enkel verhaal is dat ene, waarin we
ergens vandaan gingen en ergens aankwamen.
Laat ons eens praten over de dingen waarover
we dat niet konden en nooit zullen kunnen:
we hebben het huis verlaten, en keren terug,
maar onderweg groeit het gras de weg dicht.
En ook zo is het niet, ook dit verhaal doodt
de tijd niet, er is een ander verhaal,
maar dat is oneindig veel korter.
We kunnen het wel lang maken, wel blijven
praten tegen elkaar en tegen de tijd, maar
geen enkel verhaal is dat ene, waarin we
ergens vandaan gingen en ergens aankwamen.
Laat ons eens praten over de dingen waarover
we dat niet konden en nooit zullen kunnen:
we hebben het huis verlaten, en keren terug,
maar onderweg groeit het gras de weg dicht.
En ook zo is het niet, ook dit verhaal doodt
de tijd niet, er is een ander verhaal,
maar dat is oneindig veel korter.
(Rutger Kopland)
Abonneren op:
Posts (Atom)