maandag 16 juni 2008
Het is de Stilte
Het is de Stilte
waarin een gedachte
verschijnt en verdwijnt.
Het is de Stilte
waarin een gevoel
verschijnt en verdwijnt.
Het is de Stilte
waarin een lichaam
verschijnt en verdwijnt.
Wie ben ik?
De Stilte die niet verandert
door het veranderlijke
verschijnende verdwijnende.
waarin een gedachte
verschijnt en verdwijnt.
Het is de Stilte
waarin een gevoel
verschijnt en verdwijnt.
Het is de Stilte
waarin een lichaam
verschijnt en verdwijnt.
Wie ben ik?
De Stilte die niet verandert
door het veranderlijke
verschijnende verdwijnende.
(Richard van de Waarsenburg)
Ik bewoog mij als vreemdeling
Ik bewoog mij als vreemdeling onder hen,
maar niemand zag dat ik een vreemdeling was.
Ik leefde als een spion te midden van hen,
en niemand, ook ikzelf niet,
vermoedde dat ik dat was.
Allen hielden mij voor een verwante:
niemand wist dat men
mij had verwisseld bij mijn geboorte.
Zo was ik gelijk aan de anderen zonder gelijkenis,
broeder van allen zonder lid te zijn van de familie.
(Fernando Pessoa)
donderdag 12 juni 2008
Je geeft de toekomst niet de schuld
Je geeft de toekomst niet de schuld van je heden;
waarom ben je er dan zo snel bij om het verleden de schuld te geven?
Het verleden kan je alleen maar over het verleden vertellen.
Het verleden kan je niets over het nu vertellen.
Maar als je paradoxaal genoeg niet actief deelneemt
aan het volle eerbetoon aan het hier-en-nu,
zou je zogenaamde toekomst weleens verdacht veel
op je zogenaamde verleden kunnen lijken.
Maar dit is een belangrijk onderdeel:
het feit dat het verleden onwerkelijk is,
wil nog niet zeggen dat het nooit is gebeurd.
Maar echt of niet, het verleden kun je niet veranderen.
Je kunt alleen je ervaring van het verleden veranderen.
Maar die verandering kan natuurlijk nooit ín het verleden plaatsvinden.
Die verandering kan zich alleen in het nu voltrekken.
waarom ben je er dan zo snel bij om het verleden de schuld te geven?
Het verleden kan je alleen maar over het verleden vertellen.
Het verleden kan je niets over het nu vertellen.
Maar als je paradoxaal genoeg niet actief deelneemt
aan het volle eerbetoon aan het hier-en-nu,
zou je zogenaamde toekomst weleens verdacht veel
op je zogenaamde verleden kunnen lijken.
Maar dit is een belangrijk onderdeel:
het feit dat het verleden onwerkelijk is,
wil nog niet zeggen dat het nooit is gebeurd.
Maar echt of niet, het verleden kun je niet veranderen.
Je kunt alleen je ervaring van het verleden veranderen.
Maar die verandering kan natuurlijk nooit ín het verleden plaatsvinden.
Die verandering kan zich alleen in het nu voltrekken.
(Chuck Hillig)
dinsdag 10 juni 2008
Het leven is eenvoudig
Het leven is eenvoudig.
Alles gebeurt vóór jou, niet mét jou.
Alles gebeurt precies op het juiste moment
niet te vroeg en niet te laat.
Je hoeft het niet leuk te vinden -
het is alleen makkelijker als je dat wel doet.
Het doet pijn om je te verzetten tegen de realiteit,
want als je je tegen de realiteit verzet,
verzet je je tegen jezelf.
Alles blijkt een geschenk te zijn,
dat te zien is waar het om gaat.
Alles gebeurt vóór jou, niet mét jou.
Alles gebeurt precies op het juiste moment
niet te vroeg en niet te laat.
Je hoeft het niet leuk te vinden -
het is alleen makkelijker als je dat wel doet.
Het doet pijn om je te verzetten tegen de realiteit,
want als je je tegen de realiteit verzet,
verzet je je tegen jezelf.
Alles blijkt een geschenk te zijn,
dat te zien is waar het om gaat.
(Byron Katie)
maandag 9 juni 2008
In de heldere doorzichtigheid
in de heldere doorzichtigheid van
het Niets komt alles tot bloei
voel ik mijn lijf dan
wordt alles om mij heen tastbaar
in mijn aanrakingen
speelt Zij voortdurend met zichzelf
sinds ik tot leven ben gewekt
is Haar tuin mijn tuin
mijn lijf, de oleanders, de kale bergen
de hete zon, de groene sla, mijn vriendelijke
gastheer en in de verte de zee
alles is deel van dit ene grote leven
Het Onuitsprekelijke is
verborgen in de
zinnelijkheid van de genieting.
het Niets komt alles tot bloei
voel ik mijn lijf dan
wordt alles om mij heen tastbaar
in mijn aanrakingen
speelt Zij voortdurend met zichzelf
sinds ik tot leven ben gewekt
is Haar tuin mijn tuin
mijn lijf, de oleanders, de kale bergen
de hete zon, de groene sla, mijn vriendelijke
gastheer en in de verte de zee
alles is deel van dit ene grote leven
Het Onuitsprekelijke is
verborgen in de
zinnelijkheid van de genieting.
(Han Marie Stiekema)
woensdag 4 juni 2008
Ik ben het onkenbare
Ik ben het onkenbare
Ik heb geen vorm
Ik heb geen geur
Ik ben onaantastbaar
Ik ben onzichtbaar
Ik ben zonder gedachten
Maar ik ben altijd aanwezig
Alles wat gezien wordt ben ik niet
Alles wat ik voel passeert mij slechts
Alles wat ik ruik vervliegt
Alles wat ik denk, ben ik niet
Zodra ik mij identificeer met het geziene
Beweeg ik mij ogenschijnlijk in ruimte en tijd
Maar alles word door mij gezien
Ik ben geen deelnemer
Ik ga nooit verloren
Want ik ben altijd in stilte aanwezig
Ik omvat alles
En toch ben ik Niets
Ik heb geen vorm
Ik heb geen geur
Ik ben onaantastbaar
Ik ben onzichtbaar
Ik ben zonder gedachten
Maar ik ben altijd aanwezig
Alles wat gezien wordt ben ik niet
Alles wat ik voel passeert mij slechts
Alles wat ik ruik vervliegt
Alles wat ik denk, ben ik niet
Zodra ik mij identificeer met het geziene
Beweeg ik mij ogenschijnlijk in ruimte en tijd
Maar alles word door mij gezien
Ik ben geen deelnemer
Ik ga nooit verloren
Want ik ben altijd in stilte aanwezig
Ik omvat alles
En toch ben ik Niets
(Rob Ek)
Als ze wakker zijn zeggen ze
Als ze wakker zijn zeggen ze tegen me:
'Jij en de wereld waarin je leeft,
zijn maar een korrel zand
op de oneindige kust
van een oneindige zee'.
En in mijn droom antwoord ik hen:
'Ik ben de oneindige zee,
en alle werelden
zijn maar korrels zand
op mijn kust'.
'Jij en de wereld waarin je leeft,
zijn maar een korrel zand
op de oneindige kust
van een oneindige zee'.
En in mijn droom antwoord ik hen:
'Ik ben de oneindige zee,
en alle werelden
zijn maar korrels zand
op mijn kust'.
(Kahlil Gibran)
Sperwer
Sperwer
Iedere lente keert hij terug,
in een eik bouwt hij zijn nest
met klei van het veld
en met de doornen van het struikgewas.
Tijdens de vorige lente
vond hij de boom niet terug;
op zijn plaats stond een bulldozer,
zijn stoom een paraplu,
een wolk tussen de lippen van de lucht.
In de as van de ovens
rust de eik
in de ogen van de sperwer.
Fuad Rifka
Abonneren op:
Posts (Atom)