Wij zijn nogal verslaafd aan subtiel geredeneer,
we zijn dol op het oplossen van problemen.
We maken constant regels om problemen aan de orde te stellen
en de vragen die dat oproept te beantwoorden
om daarmee knopen te leggen
en weer los te maken.
Wij zijn als een vogel die een strik losmaakt
en hem dan weer aantrekt om zijn vaardigheid te vervolmaken.
Terwijl hij almaar bezig is met knopen,
ontzegt hij zich het weidse landschap,
laat de weide achter zich en laat zijn leven aan zich voorbijgaan.
Toch wordt hij de strik niet de baas,
maar worden zijn vleugels keer op keer gebroken.
Worstel niet met knopen opdat je vleugels niet breken.
Bederf je verenkleed vooral niet
door prat te gaan op wat je jezelf aandoet.
(Djelal-oed-Din-Roemi)
Waar de diepte bodemloos is,
waar goed en kwaad zijn opgelost,
waar hoog en laag zijn overstegen,
dat punt, kleiner dan een atoom,
dat gegeven, groter dan het grootste geschenk,
dat is het licht waar de zon zich aan spiegelt,
dat is de bron van de alchemie,
dat is het zekere smeltpunt waarop lood weer goud wordt,
dat is het Ene.
(Dick Sinnige)
Kijk direct. Hoor direct.
Als je direct kijkt,
is er geen kijker.
Als je direct hoort,
is er geen toehoorder.
(Shido Munan)
En de stem spreekt in ons tot zichzelf, want het opene
is het vreemde, en het vreemde is het verre,
en als je het verre liefhebt, heeft het verre
zichzelf lief in jou, en als je het verre bent,
is het verre zichzelf in jou.
(Claude van de Berge)
Je kunt beter op tijd stoppen,
dan een vat vullen tot aan de rand.
Blijf je zwaard smeden en scherpen,
de scherpte gaat verloren.
Stouw je huis vol met goud en jade,
het wordt steeds moeilijker te bewaken.
Hecht veel waarde aan rijkdom en status
en je roept rampen over jezelf af.
Je terugtrekken als het werk gedaan is.
Dit is de weg van de hemel.
(Lau Tse)
