donderdag 29 mei 2008
Duisternis in de duisternis
Wat is de 'duisternis in de duisternis'?
Het is het denken dat niets weet.
Het niet-wetende denken is het middelpunt van het universum;
het is het universum; daarbuiten is niets.
De reden dat deze duisternis de poort is naar alle begrip,
is dat als je haar begrijpt, weet je dat niets van jou is afgezonderd.
Uiteindelijk kan geen enkele naam, geen enkele gedachte waar zijn.
Het is allemaal tijdelijk, alles verandert.
De duisternis, het naamloze, het ondenkbare
- dat is waarop je echt kunt vertrouwen.
Het is onbeweeglijk en goedaardig.
Als je dat inziet begin je vanzelf te lachen.
Er is niets ernstigs aan leven en dood.
Het is het denken dat niets weet.
Het niet-wetende denken is het middelpunt van het universum;
het is het universum; daarbuiten is niets.
De reden dat deze duisternis de poort is naar alle begrip,
is dat als je haar begrijpt, weet je dat niets van jou is afgezonderd.
Uiteindelijk kan geen enkele naam, geen enkele gedachte waar zijn.
Het is allemaal tijdelijk, alles verandert.
De duisternis, het naamloze, het ondenkbare
- dat is waarop je echt kunt vertrouwen.
Het is onbeweeglijk en goedaardig.
Als je dat inziet begin je vanzelf te lachen.
Er is niets ernstigs aan leven en dood.
(Byron Katie)
Zoeken of zijn?
Het Zijn kent geen beperkingen in tijd of ruimte, het bevat alles en iedereen.
Van het kleinste insect tot de verste ster.
Ook emoties, gedachten en filosofieën verschijnen in dit éne Zijn.
Omdat het Zijn geen grenzen kent, kan er ook geen tweede van zijn.
Het is één uniek geheel dat zich vertoont in steeds wisselende gedaanten.
Een eindeloos variërend schouwspel.
In de eenheidsfilosofie worden al deze verschijningsvormen
beschreven als beelden op een plasmascherm.
Deze metafoor is interessant omdat deze illustreert
hoe alles weliswaar verschillend is in verschijning,
maar toch evenwaardig in essentie.
Net als golven in de oceaan lijken we apart te bestaan,
maar in essentie vormen we één geheel.
En ook al is elke golf verschillend in verschijning,
toch is de essentie waarvan de golf gemaakt is
- water - bij elke golf hetzelfde.
Dit éne Zijn kan niet gezocht worden
want het is wat we zijn.
Van het kleinste insect tot de verste ster.
Ook emoties, gedachten en filosofieën verschijnen in dit éne Zijn.
Omdat het Zijn geen grenzen kent, kan er ook geen tweede van zijn.
Het is één uniek geheel dat zich vertoont in steeds wisselende gedaanten.
Een eindeloos variërend schouwspel.
In de eenheidsfilosofie worden al deze verschijningsvormen
beschreven als beelden op een plasmascherm.
Deze metafoor is interessant omdat deze illustreert
hoe alles weliswaar verschillend is in verschijning,
maar toch evenwaardig in essentie.
Net als golven in de oceaan lijken we apart te bestaan,
maar in essentie vormen we één geheel.
En ook al is elke golf verschillend in verschijning,
toch is de essentie waarvan de golf gemaakt is
- water - bij elke golf hetzelfde.
Dit éne Zijn kan niet gezocht worden
want het is wat we zijn.
(Jan Kersschot)
zondag 25 mei 2008
Zien = Zijn
Zien = Zijn
Bewust-Zijn is het Zien van
de bron waaruit de dingen
van naam en vorm opkomen:
ik-ben lichaam denken wereld
Bewust-Zien is het onbewogen
gadeslaan van wat voorbij gaat:
wereld denken lichaam ik-ben
Zien gaat moeiteloos vanZelf
het is er Al-tijd al
moet alleen gezien worden
Bewust-Zijn is het Zien van
de bron waaruit de dingen
van naam en vorm opkomen:
ik-ben lichaam denken wereld
Bewust-Zien is het onbewogen
gadeslaan van wat voorbij gaat:
wereld denken lichaam ik-ben
Zien gaat moeiteloos vanZelf
het is er Al-tijd al
moet alleen gezien worden
(Richard van de Waarsenburg)
Ook de fijnste filosofische speurzin
Ook de fijnste filosofische speurzin
en het vermogen om een sluitende logische wereldbeschouwing
in elkaar te piekeren
lopen op een zandbank als het magische beleven en het wakker-worden
in het eeuwige ik-bewustzijn
- het huwelijk met het Goddelijke, Scheppende -
achterwege blijven;
een klap met de bijl op het hoofd, een schot in het hart:
en de vruchten van alle denken zijn tot stof vervallen.' -
en het vermogen om een sluitende logische wereldbeschouwing
in elkaar te piekeren
lopen op een zandbank als het magische beleven en het wakker-worden
in het eeuwige ik-bewustzijn
- het huwelijk met het Goddelijke, Scheppende -
achterwege blijven;
een klap met de bijl op het hoofd, een schot in het hart:
en de vruchten van alle denken zijn tot stof vervallen.' -
(Gustav Meyrink)
vrijdag 23 mei 2008
Een-zijn
een-zijn
alleen zijn het zondoorstraalde blauw
geen zijn van aparte dingen
alles behoort tot jou
een-zijn
veel-zijn waar energie verdicht
heel-zijn blijft ongebroken want
jij blijft alles: licht
alleen zijn het zondoorstraalde blauw
geen zijn van aparte dingen
alles behoort tot jou
een-zijn
veel-zijn waar energie verdicht
heel-zijn blijft ongebroken want
jij blijft alles: licht
(Douwe Tiemersma)
woensdag 21 mei 2008
Er is geen chaos in de wereld
Er is geen chaos in de wereld,
behalve dan de chaos
die je eigen geest produceert.
In zekere zin kun je zeggen
dat de chaos zichzelf schept,
namelijk doordat in 't middelpunt
het verkeerde idee huist,
namelijk dat je een ding bent,
verschillend en afgescheiden
van andere dingen.
Maar in werkelijkheid ben je geen ding,
en niet afgescheiden.
Wat je bent is eindeloze mogelijkheid,
een onuitputtelijke bron
van alle denkbare dingen.
Omdat je dat bent,
kan de wereld bestaan.
Het heelal is maar
een stukje openbaarwording
van je onbegrensde mogelijkheid
tot worden.
behalve dan de chaos
die je eigen geest produceert.
In zekere zin kun je zeggen
dat de chaos zichzelf schept,
namelijk doordat in 't middelpunt
het verkeerde idee huist,
namelijk dat je een ding bent,
verschillend en afgescheiden
van andere dingen.
Maar in werkelijkheid ben je geen ding,
en niet afgescheiden.
Wat je bent is eindeloze mogelijkheid,
een onuitputtelijke bron
van alle denkbare dingen.
Omdat je dat bent,
kan de wereld bestaan.
Het heelal is maar
een stukje openbaarwording
van je onbegrensde mogelijkheid
tot worden.
(Nisargadatta Maharaj)
Het inzicht
.../... En weggeveegd was alles.
Zelfs de wens om verder te speuren.
Slechts één ding had ik ermee gewonnen,
dat staat vast - het inzicht:
de reeks van gebeurtenissen in het leven is een doodlopende straat,
hoe breed en gemakkelijk begaanbaar ze ook lijkt te zijn.
Het zijn de smalle, verborgen paadjes
die terugvoeren naar het verloren vaderland:
dat wat in een fijn, nauwelijks zichtbaar handschrift
in ons lichaam is ingegraveerd,
en niet het afschuwelijke litteken
dat de rasp van het uiterlijke leven achterlaat,
bergt de oplossing van de laatste geheimen.
Zelfs de wens om verder te speuren.
Slechts één ding had ik ermee gewonnen,
dat staat vast - het inzicht:
de reeks van gebeurtenissen in het leven is een doodlopende straat,
hoe breed en gemakkelijk begaanbaar ze ook lijkt te zijn.
Het zijn de smalle, verborgen paadjes
die terugvoeren naar het verloren vaderland:
dat wat in een fijn, nauwelijks zichtbaar handschrift
in ons lichaam is ingegraveerd,
en niet het afschuwelijke litteken
dat de rasp van het uiterlijke leven achterlaat,
bergt de oplossing van de laatste geheimen.
(Gustav Meyrink)
Abonneren op:
Reacties (Atom)