woensdag 2 juli 2008
Bron is het enige
Bron is het enige.
Al wat verschijnt is bron.
Alles wat zich aandient
is altijd en uitsluitend het verschijnen van bron
- het ogenschijnlijke heelal, de ogenschijnlijke wereld, het levensverhaal,
het lichaam en het denken, gevoelens, het gevoel van afgescheidenheid
en het zoeken naar verlichting.
Het is allemaal het ene dat zich aandient als twee
- het niet-iets dat verschijnt als alles.
Al wat verschijnt is bron.
Alles wat zich aandient
is altijd en uitsluitend het verschijnen van bron
- het ogenschijnlijke heelal, de ogenschijnlijke wereld, het levensverhaal,
het lichaam en het denken, gevoelens, het gevoel van afgescheidenheid
en het zoeken naar verlichting.
Het is allemaal het ene dat zich aandient als twee
- het niet-iets dat verschijnt als alles.
(Tony Parsons)
donderdag 26 juni 2008
Naar een vrede
De pijn is in het water dat mij bet
de pijn is in de kleuren die ik drink
en in de vreugde die met geheim vergif mij aait.
Mijn kleine zee, gezwollen van het bruisen, bruist
boven de ankers van het diepzand uit
maar spat te loor in parels en in tranen.
Verbrande schepen grinniken mij aan
gevelde masten priemen door mijn kracht
en ik raak slagzij in de vuren van mijn waan.
Wie greep het stuur en stevent op de rots
wie greep de nacht en werpt hem in mijn pijn aan splinters
en wie dooft in het duister de dove boeien niet?
Alleen de golven blijven eeuwig deinen
groen en witbepluimd boven de zwarte dood
en zuigen zout en pijn in hun opwaartse lijnen.
de pijn is in de kleuren die ik drink
en in de vreugde die met geheim vergif mij aait.
Mijn kleine zee, gezwollen van het bruisen, bruist
boven de ankers van het diepzand uit
maar spat te loor in parels en in tranen.
Verbrande schepen grinniken mij aan
gevelde masten priemen door mijn kracht
en ik raak slagzij in de vuren van mijn waan.
Wie greep het stuur en stevent op de rots
wie greep de nacht en werpt hem in mijn pijn aan splinters
en wie dooft in het duister de dove boeien niet?
Alleen de golven blijven eeuwig deinen
groen en witbepluimd boven de zwarte dood
en zuigen zout en pijn in hun opwaartse lijnen.
(Erik van Ruysbeek)
woensdag 25 juni 2008
Als je zonder een spoor van twijfel
Als je zonder een spoor van twijfel weet dat een en hetzelfde leven stroomt door alles wat is,
en dat jijzelf dat leven bent, dan houd je natuurlijk en spontaan van alles en allen.
Als het je duidelijk wordt hoe diep en compleet je liefde voor jezelf is,
dan weet je ook dat ieder levend wezen en de hele schepping deel uitmaken van die liefde.
Maar als je iets ervaart als van jou gescheiden, kun je er niet van houden,
want dan ben je er bang voor.
Vervreemding veroorzaakt angst en angst versterkt vervreemding.
Dat is een vicieuze cirkel.
Alleen zelf-realisatie kan die doorbreken.
Richt je daarop, onvoorwaardelijk.
en dat jijzelf dat leven bent, dan houd je natuurlijk en spontaan van alles en allen.
Als het je duidelijk wordt hoe diep en compleet je liefde voor jezelf is,
dan weet je ook dat ieder levend wezen en de hele schepping deel uitmaken van die liefde.
Maar als je iets ervaart als van jou gescheiden, kun je er niet van houden,
want dan ben je er bang voor.
Vervreemding veroorzaakt angst en angst versterkt vervreemding.
Dat is een vicieuze cirkel.
Alleen zelf-realisatie kan die doorbreken.
Richt je daarop, onvoorwaardelijk.
(Nisargadatta Maharaj)
vrijdag 20 juni 2008
De wolk
Straal en Ene waren Een.
het 'ik' schoof zich
tussen straal en Ene
*
Het leven van een mens
is gelijk een vuurstraal.
Dan komt de afscheiding
en men ziet slechts
zo nu en dan een vonk:
- het ik-bewustzijn
heeft zich geschoven
tussen het Ene en de straal -
zoals een zonnestraal
niet waargenomen kan worden
omdat een wolk voorbijdrijft.
het 'ik' schoof zich
tussen straal en Ene
*
Het leven van een mens
is gelijk een vuurstraal.
Dan komt de afscheiding
en men ziet slechts
zo nu en dan een vonk:
- het ik-bewustzijn
heeft zich geschoven
tussen het Ene en de straal -
zoals een zonnestraal
niet waargenomen kan worden
omdat een wolk voorbijdrijft.
(Jan van Rossum)
Niemand kende mij
Niemand kende mij onder het masker der gelijkheid,
en niemand heeft ooit geweten dat het een masker was,
want niemand wist dat er in deze wereld gemaskerden waren.
Niemand vermoedde dat naast mij een ander stond
die uiteindelijk ik was.
Ze beschouwden mij altijd als identiek aan mijzelf.
en niemand heeft ooit geweten dat het een masker was,
want niemand wist dat er in deze wereld gemaskerden waren.
Niemand vermoedde dat naast mij een ander stond
die uiteindelijk ik was.
Ze beschouwden mij altijd als identiek aan mijzelf.
(Fernando Pessoa)
Er is niets denkbaar
Er is niets denkbaar in het universum dat je kan vertellen wat je bent.
Het is niet te vatten in woorden en gedachten.
µMet je beperkte verstand kun je nooit begrijpen wie je bent.
Probeer dat dus niet te doen.
Het werkt andersom.
Pas als je werkelijk ophoudt met denken over wie je bent,
of willen weten wie je bent,
als je stopt met analyseren
en het ontrafelen van het raadsel,
laat de waarheid over jezelf zich kennen.
Het is niet te vatten in woorden en gedachten.
µMet je beperkte verstand kun je nooit begrijpen wie je bent.
Probeer dat dus niet te doen.
Het werkt andersom.
Pas als je werkelijk ophoudt met denken over wie je bent,
of willen weten wie je bent,
als je stopt met analyseren
en het ontrafelen van het raadsel,
laat de waarheid over jezelf zich kennen.
(Robert Adams)
donderdag 19 juni 2008
Leven
Het leven stroomt en draalt
Verandert en verdwaalt
Jij die ongeboren bent
Beschikbaar en vervuld
Die vreugde, vrijheid, stilte kent
Verbonden met het nu
Het leven droomt en straalt
Vernietigt en vermaakt
Jij die stil verzonken bent
Verdwenen en volmaakt
Die leven, liefde, waarheid bent
Verloren in het nu
Verandert en verdwaalt
Jij die ongeboren bent
Beschikbaar en vervuld
Die vreugde, vrijheid, stilte kent
Verbonden met het nu
Het leven droomt en straalt
Vernietigt en vermaakt
Jij die stil verzonken bent
Verdwenen en volmaakt
Die leven, liefde, waarheid bent
Verloren in het nu
(Leen Kuiper)
maandag 16 juni 2008
Abonneren op:
Posts (Atom)