Het groene gezicht

Ondergesneeuwde bamboe

2012-02-06T11:30:00.000+01:00

Sneeuwimpressie - III

2012-02-06T11:00:00.000+01:00

Zelfonderzoek

2012-02-06T10:30:00.000+01:00

Bedenk eens hoeveel jaren je door het leven zult gaan

in de veronderstelling dat je een lichaam,

een geest, een ego bent.

De situaties die je hebt meegemaakt.

De kwellingen, de verrukkingen,

de dualiteiten.

Je begint nu te zien dat al die dingen

tot de ik-gedachte behoren,

tot het persoonlijke zelf,

en dat is niet wie je bent.

Jij bent totale vrijheid

die absoluut niets te maken heeft

met het persoonlijke zelf.

Je moet jezelf eenvoudig afvragen:

'Wie is dat persoonlijke zelf?

Waar komt het vandaan?

Hoe is het ontstaan?

Hoe heeft het me in zijn greep kunnen krijgen

en me kunnen doen geloven dat ik een mens ben?

Me het gevoel kunnen geven dat ik geboren ben?

En moet sterven?

Wat is dat persoonlijke zelf?

Waar komt het vandaan?'

En als je het spoor volgt van het persoonlijke zelf,

van de ik-gedachte,

ga je zien dat het nooit heeft bestaan.

Het is nooit geboren.

Het is absolute nietsheid.

Dan zul je stralen van geluk,

vol Liefde,

vol Vrede zijn.

(Robert Adams)

http://www.samsarabooks.com/

Jakob's kruikje

2012-01-30T23:30:00.000+01:00

Zeegezicht - XIX

2012-01-30T23:00:00.000+01:00

Zelf

2012-01-30T22:30:00.000+01:00

En als we ons zelf
nu eens achterlieten?

Daar gaat het, zonder groeten,
mokkend en tobbend
op zoek naar iets beters.
Het kijkt niet eens om.

En wij?
Wij moeten eerst wennen
aan dit stralende landschap
van vroeger en later,

van lichtende tijd
zonder nu.

(Cees Nooteboom)

Aangespoeld

2012-01-24T13:30:00.000+01:00

Zeilschip

2012-01-24T13:00:00.000+01:00

Dat is de dood

2012-01-24T12:30:00.000+01:00

Ik sta aan de rand van het strand.
In de ochtendbries glijdt een zeilboot
naar de oceaan.

Hij is schoonheid,
hij is leven.
Ik kijk hem na
tot hij aan de horizon verdwijnt.

Naast mij zegt iemand:
'Hij is weg.'

Waarheen,
uit mijn gezichtveld verdwenen,
dat is alles.
Hij draagt zijn mast even hoog
en zijn romp heeft nog altijd de kracht
om zijn menselijke lading te dragen.
Zijn verdwijning uit mijn gezichtsveld
is iets in mij, niet in hem.

En net op het ogenblik
dat iemand naast mij zegt;
'Hij is weg.'
zijn er anderen die hem
aan de horizon zien verschijnen

en naar hem toe glijden,
en die vol vreugde roepen;
'Daar is hij!'

(William Blake)

Winterland

2012-01-18T14:30:00.000+01:00

Valavond aan de stroom

2012-01-18T14:00:00.000+01:00

Wat Zen is?

2012-01-18T13:30:00.000+01:00

Wat Zen is?
Zen is een woord.
Een woord is een teken voor iets.
Maar als we in de wereld gaan zoeken naar de betekenis van Zen, vinden we niets.

Hoor je stilte?
Als er geluid is, nee.
Als er geen geluid is, ook niet.
Stilte is als tijd.

Tijd kun je niet zien en niet horen.
Stilte is als Zen.
Zonder stilte geen muziek.
Zen is eigenlijk niets.
Maar je gaat er beter muziek van maken, tennissen, golfen, koeken bakken, slapen.
Minder van tobben.
Beter van boogschieten.

Zie Zen als een onzichtbare bloem langs de weg.
Loop er voorbij.
Of ruik eraan.
Gegroeid uit regen, zon en de stront van een ezel die ook langs die weg kwam.
Zaad uit India, gemuteerd in China en Japan en uitgezweefd over de wereld.
Ik heb er thee van gezet.
Te slap, te sterk of te bitter wijst naar de zetter van de thee.
Als de thee net goed is, is de zetter afwezig.

De ware tennisser wint door zelf afwezig te zijn.
De muzikant die met een stevige 'hoor-mij-eens' factor

zijn best staat te doen, heeft nog een lange weg te gaan.
Het ging toch om de muziek?
Ga je beter slapen, denken, tennissen, muziek maken

of koeken bakken door daar je best op te doen?

Als je je best doet om te slapen, blijf je zeker wakker.
Denk als je wilt denken, zelfs als je in bed ligt.
Het kan zijn dat dat een mooie plaats is om te denken.
Als je je best doet om goed na te denken, denk je niet goed na.
Zolang je je best doet, is je aandacht afgeleid.
Als je je best doet om niet te denken, denk je.

Als je je best doet op het scoren van een matchpoint, lukt het vaak niet.
Als je je best doet op de solo die je improviseert, wordt het niet veel, of je gaat de fout in.
Zen is een vorm van niet je best doen.
Je best doen om te denken, is geen Zen.
Je best doen om niet te denken, is geen Zen.
Je best doen om niet je best te doen, is ook geen Zen.

Soms is denken Zen.
Vaker is Zen niet denken.

(Bob Rigter)

http://www.samsarabooks.com/

Klankschaal - XLVIII

2012-01-14T20:30:00.000+01:00

Oertijd

2012-01-14T20:00:00.000+01:00

Fossielsteensculptuur - Joris Maes

Het mysterie en het ding

2012-01-14T19:30:00.000+01:00

Aan de ene kant staat het ding.
Aan de andere kant staat het mysterie.
Meer van het ding en het mysterie weet ik niet.

Hoe in naam van wat dan ook,
Hoe kan ik er meer van weten?
En dit weten is een klein weten, voeg ik er aan toe,
Een klein idee hoogstens, klein
In zijn gevolgen voor de tijd.

Als aan de ene kant staat het ding
En aan de andere kant het mysterie,
Is de wereld duidelijk.

De straat is de straat waarin ik vrienden tegenkom,
De bloemen bloeien zoals zij moeten bloeien, met bloesems,
De wind waait wanneer zij wil,
En het gebrek aan meer weten
Dan dat aan de ene kant staat het ding
En aan de andere kant het mysterie
Is mij een onuitputtelijke bron van vreugde.

(Arjen Duinker)

Landschap met wolken - XXVIII

2012-01-09T23:30:00.000+01:00

Vlag en licht

2012-01-09T23:00:00.000+01:00

Een houding van onschuld

2012-01-09T22:30:00.000+01:00

Onze ideeën over meditatie zijn meestal gekleurd door onze conditionering –

door wat we erover gehoord hebben, wat we denken dat meditatie is,

waartoe het naar ons idee zou moeten leiden.

Meditatie kan een heel scala aan doelen dienen.

Sommige mensen mediteren om fysiek of emotioneel gezonder te worden

of om hun lichaam of geest tot stilte te brengen.

Sommige mensen mediteren om bepaalde subtiele energiecentra in het lichaam,

vaak chakra's genoemd, te openen.

Anderen mediteren om liefde en mededogen te ontwikkelen.

Weer anderen mediteren om in een andere staat van bewustzijn te komen.

Nog weer anderen mediteren om te proberen

bepaalde spirituele of helderziende vermogens te verkrijgen –

wat ze siddhi's noemen.

En dan is er nog de meditatie om tot spirituele bewustwording en verlichting te komen.

Deze laatste soort van meditatie

– meditatie die helpt om spiritueel bewust en verlicht te worden –

is wat mij werkelijk interesseert.

Dat is waar de Ware Meditatie om draait.
Het doet er niet toe of men een groentje is in de meditatie

of al lange tijd heeft gemediteerd.

Waar ik achter ben gekomen is dat je achtergrond niet zoveel uitmaakt.

Wat wel van belang is, is de houding waarmee we het proces van meditatie ingaan.

Het belangrijkste is dat we aan meditatie beginnen met een open instelling,

een houding die echt onschuldig is,

waarmee ik bedoel een houding die niet gekleurd is door het verleden,

door wat we gehoord hebben over meditatie via de cultuur,

via de media of via onze verschillende spirituele of religieuze tradities.

We dienen het begrip meditatie fris en onschuldig te benaderen.

Als spiritueel leraar heb ik veel mensen ontmoet die al heel wat jaren gemediteerd hebben.

Wat ik het vaakst hoor van veel van die mensen is dat ze ondanks die lange meditatiepraktijk

het gevoel hebben niet wezenlijk getransformeerd te zijn.

De diepgaande innerlijke transformatie – de spirituele openbaring – die meditatie biedt

is iets dat veel mensen niet beschoren lijkt, zelfs die mensen die al lang mediteren.

Er zijn goede en specifieke redenen waarom sommige vormen van meditatie,

ook de soort meditatie die ik ooit deed,

niet leiden tot deze beloofde staat van getransformeerd zijn.

De voornaamste reden is eigenlijk een buitengewoon eenvoudige,

die daardoor makkelijk over het hoofd gezien wordt:

we benaderen meditatie met de verkeerde instelling.

We voeren onze meditatie uit met een instelling van controle en manipulatie,

en juist dat is de reden waarom onze meditatie voor ons gevoel op niets uitloopt.

De ontwaakte staat van zijn, de verlichte staat van zijn,

kun je ook de natuurlijke staat van zijn noemen.

Hoe kunnen controle en manipulatie ons in vredesnaam tot onze natuurlijke staat brengen?

(Adyashanti)

http://www.samsarabooks.com/

Andalousia

2012-01-04T23:50:00.000+01:00

Brandnetel

2012-01-04T23:30:00.000+01:00

Tijd

2012-01-04T23:00:00.000+01:00

Tijd - het is vreemd, het is vreemd mooi ook
nooit te zullen weten wat het is.
En toch, hoeveel van wat er in ons leeft is ouder
dan wij, hoeveel daarvan zal ons overleven.
Zoals een pasgeboren kind kijkt alsof het kijkt
naar iets in zichzelf, iets ziet daar
wat het meekreeg.

Zoals Rembrandt kijkt op de laatste portretten
van zichzelf alsof hij ziet waar hij heengaat,
een verte voorbij onze ogen.
Het is vreemd maar ook mooi te bedenken
dat er ooit niemand meer zal weten
dat we hebben geleefd.

Te bedenken hoe we nu leven, hoe hier
maar ook niets ons leven zou zijn zonder
de echo`s van de onbekende dieptes in ons hoofd.
Niet de tijd gaat voorbij, maar jij en ik
buiten onze gedachten is er geen tijd
We stonden deze zomer op de rand van een dal
om ons heen alleen de wind.

(Rutger Kopland)

Transformatie

2011-12-27T18:30:00.000+01:00

Panta rhei

2011-12-27T18:00:00.000+01:00

πάντα ῥεῖ

Jij bent de lens

2011-12-27T17:30:00.000+01:00

Jij bent niets dan de lens in de lichtstroom
je kunt ontvangen, geven en bezitten -
zoals de lens het licht ontvangt,
geeft en bezit, meer niet.

Licht zijn of in het licht zijn,
zelf niets meer zijn,
zodat het licht geboren kan worden,
zelf niets meer zijn,
zodat het geconcentreerd en verspreid kan worden.

(Dag Hammarskjöld)

Zeegezicht - XVIII

2011-12-21T12:30:00.000+01:00

Gelderse roos - III

2011-12-21T12:00:00.000+01:00

Liefde, harmonie, schoonheid

2011-12-21T11:30:00.000+01:00

Hoe verrukken de woorden liefde, harmonie en schoonheid
het hart van ieder die ze hoort!
Je kunt je afvragen wat het kan zijn in deze woorden
dat zo'n natuurlijke kracht doet uitgaan naar de menselijke ziel.

Het antwoord is dat als er iets in het leven is
dat de menselijke ziel aanspreekt, het liefde en schoonheid is.
En als je vraagt: 'En wat nog?' dan is het antwoord: 'Anders niets.'
Hoe komt dat? Omdat ze de natuur van het leven zelf zijn.
Liefde is de natuurlijke aard van het leven,
schoonheid is het gevolg van het leven,
harmonie is het middel waardoor het leven zijn doel tot stand brengt,
en het gebrek hieraan loopt uit op destructie.

Wanneer we nadenken over de schepping als geheel
kunnen we alleen maar zien dat het doel ervan is een ideaal
van liefde, harmonie en schoonheid uit te drukken.
Liefde zou zich niet hebben kunnen manifesteren
als er niets was om lief te hebben,
ogen zouden niet hebben kunnen zien als er niets te zien was.
Wat had liefde kunnen doen als er geen schoonheid was?
Dan zou liefde stom gebleven zijn.
Van liefde kan alleen gezegd worden dat die bestaat
wanneer ze vanuit stilzwijgendheid tot uitdrukking is gebracht.

(Hazrat Inayat Khan)

Zonsondergang aan zee - XX

2011-12-15T23:50:00.000+01:00

Roos

2011-12-15T23:30:00.000+01:00

Nu dan, vandaag dat ik alleen ben...

2011-12-15T23:00:00.000+01:00

Nu dan, vandaag dat ik alleen ben en kan zien
Met dat vermogen van het hart, te zien
Wat ik niet ben, al wat ik niet kan zijn,
Wat ik, als ik het was, vergeefs zal zijn,
Vandaag, ik zeg het u, wil ik duurzaam
Beseffen dat ik niemand ben,
En van mijzelf, hooghartig, mij ontslaan
Wijl ik mijn feilen onderken.

Ik heb gefaald in alles, zonder iets te wagen,
zonder iets te doen of iets te zijn,
Noch heb ik, in de distels mijner dagen,
De bloem geplukt van gelukkige schijn.

Rest mij - want ergens is de arme rijk
Als hij het maar wil weten -
De grote onverschilligheid die bij mij blijft.
Ik schrijf het op, om het niet te vergeten.

(Fernando Pessoa)

Avondlicht - VI

2011-12-09T20:00:00.000+01:00

Vuur in het water

2011-12-09T19:30:00.000+01:00

Mijn bestemming

2011-12-09T19:00:00.001+01:00

Mijn bestemming, eens zal ik haar kennen

eens zal ik vinden mijn rust

dan vul ik mijn geest met gezang

en hoef ik niet langer gebogen te gaan

Vol van hoop is mijn hart

dat te rechter tijd mijn redding komt

en aanbreekt de dag dat ik oog in oog

zal staan met mijn bestemming

En als tot dit einde te komen

mijn binnenste wanhopen mocht,

van één vonk zal het al stralen

tot een licht op mijn pad.

En vonken zullen volgen

groeien tot een vuur

en als licht zullen ze dagelijks stralen

en lichten en groeien.

En uit die punten van mijn gedachten

die zich zamelen tot kudden

neem ik mijn letters

en die worden tot woorden.

(Rav Kook)

Berijpte herfstbladeren

2011-12-03T11:00:00.000+01:00

Uitgebloeid

2011-12-03T10:30:00.000+01:00

Zie je het?

2011-12-03T10:00:00.000+01:00

Het is al zo dat er niemand achter het stuur zit, het is al zo dat er niemand lijdt

en dat er niemand is die verlangt naar vrijheid.

Er is gewoon niets anders dan alles wat er op dit moment verschijnt.

Gewoon dit, en meer niet. Het is zo simpel, zo duidelijk.
Het hart klopt, en jij ben het niet die dat doet.

Ademhalen vindt plaats, en jij bent het niet die dat doet.

Er vinden geluiden in de kamer plaats, en jij bent het niet die dat doet.

Pijn komt op, en jij veroorzaakt haar niet. Vreugde vindt plaats, en je hebt geen keus.

De zon komt op en gaat onder, bloemen bloeien en verwelken en sterven,

de seizoenen gaan voorbij vóór je het weet, en jij voert niet de regie over deze droomwereld.

Het spel der tegenstellingen wordt gespeeld, en er is een onmerkbare Stilte

die dat alles onafgebroken omhelst en alles laat gebeuren zoals het gebeurt.

En de hele wereld verschijnt in die open ruimte,

in die uitgestrektheid die volkomen vrij is van afgescheidenheid

en duurzaamheid omhelst zoals een moeder een pasgeboren baby omhelst.

Het geheim ligt besloten in je hartslag, in je ademhaling,

in de beelden en geluiden en geuren

die zich precies daar manifesteren waar jij bent, op dit moment.

Het geheim is hier. Zie je het?

(Jeff Foster)

http://www.samsarabooks.com

Wennen aan de wereld

2011-11-27T23:00:00.000+01:00

Schilderij Hilde Martien

Tegenlicht

2011-11-27T22:30:00.000+01:00

Alles en niets

2011-11-27T22:00:00.000+01:00

Alles is niets en niets is alles.

Dit is de paradox die nooit begrepen kan worden.

Niets gebeurt als alles.

Alles wat er gebeurt, gebeurt in niets en als niets.

Er is geen scheiding tussen alles en niets.

Er is alleen één.

Een stoel is niets dat zich voordoet als stoel.

Denken is niets dat zich voordoet als denken.

Het idee van 'ik' is niets, dat zich voordoet als idee van 'ik'.

Zelfs de verbeelding van niets is niets, dat zich voordoet als verbeelding van niets!

Er is alleen absolute leegte.

Leegte is ook absolute overvloeiende volheid.

Er zijn geen grenzen in leegte.

Er zijn geen grenzen of beperkingen in volstrekt niets.

Dit weten is een vrijheid die elke ogenschijnlijke beperking te boven gaat.

Dit weten is de pretentieloze en vanzelfsprekende vrijheid van wat ik ben.

(Unmani Liza Hyde)

Zonsondergang aan zee - XIX

2011-11-21T23:00:00.000+01:00

Vurige wolken - IV

2011-11-21T22:30:00.000+01:00

Iemand die gezegend is met één passie

2011-11-21T22:00:00.000+01:00

Laat het verleden niet herleven,

vestig je hoop niet op de toekomst,

want het verleden ligt achter ons

en de toekomst is nog niet gekomen.

Wie steeds de actuele toestand ziet,

laat hij zonder erin verstrikt te raken

en zonder van zijn stuk te raken

hem kennen en altijd erbij blijven.

Vandaag moet men zich inspannen;

wie weet is men morgen dood.

Met de dood en zijn grote leger

valt niet te onderhandelen.

Iemand die zo vol overgave leeft,

niet-aflatend bij dag en bij nacht,

hem waarlijk noemt de Vredige Wijze

iemand die gezegend is met één passie.

(Boeddhistische Soetra )

Riet - XIV

2011-11-16T21:30:00.000+01:00

Klankschaal - XLVII

2011-11-16T21:00:00.000+01:00

De smaak van wakkerheid

2011-11-16T20:30:00.000+01:00

Is er iemand die op dit moment niet wakker is?

Als je niet slaapt, dan moet je wakker zijn.

En toen je vanochtend wakker werd, was er eerst wakkerheid en daarna verscheen alles.

Vanaf dat moment verschijnt alles in die wakkerheid.

Alle gebeurtenissen, ervaringen, gedachten, gevoelens en emoties -

alles wat er om je heen gebeurt verschijnt in die wakkerheid.

Kijk er eens naar. Is het heden geen wakkerheid?

Het is niet de wakkerheid die je vijf minuten geleden had,

noch de wakkerheid die je misschien over vijf minuten hebt, het is de huidige.

Zou alles zonder die wakkerheid verschijnen?

En wat moet je doen om de wakkerheid te vinden?

Moet je vragen; 'Ben ik wakker?'

Toch doen we dat, we proberen het in een begrip te vangen.

Het enige wat je hoeft te doen is je realiseren dat je niet slaapt.

Als ik niet slaap, wat doe ik dan?

Er hoeft niet naar gezocht te worden. het is echt.

Het enige wat hoeft te gebeuren is

dat je het onveranderd, ongewijzigd, onverbeterd laat.

Krijg de smaak van wakkerheid te pakken.

(Sailor Bob Adamson)

http://www.samsarabooks.com/

Herfstkleuren

2011-11-10T20:00:00.001+01:00

Blad Amerikaanse eik

2011-11-10T19:30:00.000+01:00

Geen prestatie

2011-11-10T19:00:00.000+01:00

Voor mij is de eerste realisatie van verlichting,
ofwel de aard van wie ik werkelijk ben, niet iets dat kan worden uitgedrukt.
Wat er gebeurd is kan zelfs geen ervaring genoemd worden,
omdat degene die ervaart afwezig moest zijn om het mogelijk te maken.
Waar die gebeurtenis echter mee gepaard ging was een realisatie
die zo simpel en groots was en zo revolutionair van inhoud,
dat ik daarna vervuld was van ontzag en me nogal alleen voelde.

Een van de dingen die ik toen inzag is dat verlichting alleen beschikbaar komt
wanneer geaccepteerd is dat zij niet verworven kan worden.
Doctrines, methoden en richtingen van persoonlijke groei
die streven naar verlichting verergeren slechts het probleem dat ze willen aanpakken
doordat ze het idee versterken dat het zelf iets kan vinden,
wat het veronderstelt verloren te hebben.
Juist die inspanning, die investering in de eigen identiteit,
creëert voortdurend weer de illusie gescheiden te zijn van eenheid.
Dit is de sluier waarvan we geloven dat hij bestaat. Het is de droom van individualiteit.

Het is als iemand die zich verbeeldt dat hij in een diep gat in de grond zit en die,
om eruit te komen, steeds dieper graaft, de aarde naar achteren gooit
en zo het licht wegneemt dat er al is.
Het enige waarschijnlijke effect van uiterste inspanning om te worden wat ik al ben,
is dat ik uiteindelijk uitgeput op de grond zal vallen en los zal laten.
In dat loslaten ontstaat misschien een andere mogelijkheid.
Maar de verleiding om vrijheid te vermijden
door strijd heilig te verklaren, is heel aantrekkelijk.

Geworstel is tenslotte niet uitnodigend voor bevrijding.
Het leven is geen opdracht.
Er valt absoluut niets te bereiken,
behalve de realisatie dat er absoluut niets te bereiken is.
Geen enkele mate van inspanning zal ooit eenheid overhalen om te verschijnen.
Het enige dat nodig is, is een sprong in waarnemen,
een ander zien, innerlijk al aanwezig, maar niet herkend.

(Tony Parsons)

Mosterdveld

2011-11-05T01:00:00.000+01:00

Klankschaal - XLVI

2011-11-05T00:30:00.000+01:00

de cirkelkwadratuur

2011-11-05T00:00:00.000+01:00

Niets is
zo volmaakt als Pi. Zo af.

O marmeren bol! Zo gepolijst,
zo glad, dat vingertoppen hun houvast
verliezen als in eenzaamheid, jij bent de
ruwe schets, de onvolkomen replica van 't
perfecte! Zoals het Delftse 1521/484 dit is: de
onvolmaakte cirkelkwadratuur, aldus van Ceulen.
Dus Ludolph rekende stevig door naar het mooie:
Π> 3,14159265358979323846264338327950288,
Π< 3,14159265358979323846264338327950289.
Edoch helaas! Ook deze Delftse afgeleide was te
variabel als de uitkomst. Wiskundelippen bleken
niet in staat om het getal een staart te geven.
Pi ontglipte. Lambert bedacht irrationaal
en Lindemann vond transcendent.
De laatste decimaal is er niet.
Dus Pi is zoals Griekse
mythologie.

(Tom Van Haerlem)

Vier op een rij - II

2011-11-02T22:00:00.000+01:00

Berkenblaadjes

2011-11-02T21:30:00.000+01:00

Je zit hier dagenlang

2011-11-02T21:00:00.000+01:00

Jij zit hier dagenlang en zegt:
"Dit is een vreemde kwestie."

JIJ bent de vreemde kwestie.
Je draagt de energie van de zon in je,
maar je blijft hem oppotten
op je bekkenbodem.

Je bent een raar soort goud
dat in de oven gesmolten wil blijven
om maar geen munt te hoeven zijn.

Zeg EEN in je eenzame woning.
Al het overige liefhebben is je nestelen
in een leugen.

Je bent van zoveel wijnsoorten zat geweest.
Proef dit.
Het zal je niet doen steigeren.
Het is vuur.
Geef maar op,
als je nu nog niet begrijpt dat
jouw leven brandhout is.

Deze woorden gaan zwellen.
Beter dan een gesprek
is innerlijke groei.

(Jalal al-Din Roemi)

Pompoenen - II

2011-10-28T23:00:00.001+02:00

Woestijnroos - II

2011-10-28T22:30:00.000+02:00

Op weg naar eenheid

2011-10-28T22:00:00.000+02:00

Het is het beperkte denken van ons ego, van onze persoonlijkheid.

Die denkt in eigen belang, vindt status belangrijk,

vindt geld belangrijk en heeft nooit genoeg, het is niet te bevredigen.

Het kan ook niet tegen zijn verlies en is tot alles in staat uit lijfsbehoud.

En bovenal: het denkt in afgescheidenheid: ik en de ander.

Het ego kent wedijver en jaloezie,

en heeft daarmee een zeer vijandige wereld geschapen.

Precies wat we allemaal om ons heen zien.

Wedijver, afgescheidenheid en commercialisering,

dát is het grote vergif in de wereld en heeft de wereld ontzield

en aan de rand van de afgrond gebracht.

Daarom heeft de wereld eigenlijk

geen economisch, armoede of sociaal probleem,

het heeft een diep spiritueel probleem:

we weten niet wie we zijn,

waar we vandaan komen

en waar we heengaan.

Het is daarom een existentiële crisis:

we weten niet wat de zin van het leven is.

Terwijl dat alles bepalend is!

Is dat rijk worden?

Of is dat bijvoorbeeld lessen leren en geestelijk groeien,

onwetendheid omzetten in inzicht, dienstbaarheid?

Mocht dit laatste het zijn, dan gaan we de wereld heel anders inrichten

en is de economie dienstbaar aan het geheel

in plaats van allesbepalend zoals nu.

De werkelijkheid is in ieder geval vele malen ruimer als men nu denkt.

In het nieuwe tijdperk – dat we nu aan het beginnen zijn –

zullen we ons bewustzijn ontdekken en daarmee de zin van het leven.

Alles is energie. We zijn allemaal met elkaar verbonden.

We gaan samen delen,

want we zullen eindelijk gaan erkennen dat we allemaal één zijn!

(Ronald Jan Heijn)

Fluweelboompje

2011-10-25T19:00:00.000+02:00

Dennentak

2011-10-25T18:30:00.000+02:00

Doorstrepen wat niet van toepassing is

2011-10-25T18:00:00.000+02:00

Wat je stem zo vlak maakt

zo ijl en zo blikkerig

dat is de angst

om iets verkeerds te zeggen

of altijd het zelfde

of te zeggen wat iedereen zegt

of iets onbelangrijks

of kwetsbaars

of iets dat verkeerd begrepen zou kunnen worden

of de mensen zou bevallen

of iets doms

of iets dat uit de tijd is

iets ouds

Het grote kind omarmt

de vrouw die slaapt,

bewaart haar warmte,

doet afstand van haar

dromen maar onthoudt ze.

(Neeltje Maria Min)

Riet - XIII

2011-10-21T22:00:00.000+02:00

Koeien in de mist

2011-10-21T21:30:00.000+02:00

Ware meditatie

2011-10-21T21:00:00.000+02:00

Omdat ik aanvankelijk niet bijzonder getalenteerd was voor meditatie
– voor het vermogen mijn denken te beheersen en tot een staat van meditatie te komen –
besefte ik na enkele jaren dat ik een andere manier moest vinden om te mediteren.
De benadering waarvan ik me bediende werkte niet.
Toen begon ik mijn onderzoek naar wat ik Ware Meditatie noem.

Op een dag praatte ik met mijn lerares, die zei:
‘Als je de oorlog met je geest probeert te winnen, zul je eeuwig in oorlog zijn.’
Dat raakte me echt.
Op dat moment besefte ik dat ik meditatie had gezien als een gevecht met mijn geest.
Ik probeerde mijn geest rustig te krijgen.
Plotseling dacht ik:
‘Lieve hemel, eeuwig is wel vreselijk lang. Ik moet dit heel anders gaan bekijken.’
Als ik door hiermee door te gaan voor altijd in oorlog met mijn geest zou verkeren,
moest ik een manier vinden om dat niet te doen.
Zonder het ook maar te beseffen,
begon ik rustig en diepgaand te onderzoeken hoe het zou zijn
om niet in gevecht te zijn met mijn eigen geest,
met wat ik voelde, met mijn hele ervaring als mens.
Ik begon anders te mediteren.
Ik liet het idee over wat meditatie hoorde te zijn los.

Er zaten allerlei ideeën over meditatie in mijn geest.
Ik werd geacht vredig te zijn; ik werd geacht een bepaald gevoel te hebben,
voornamelijk dat van kalmte.
Meditatie moest me in een verheven zijnstoestand brengen.
Maar omdat ik de techniek van meditatie zoals me die geleerd werd
niet onder de knie kon krijgen, moest ik een andere manier van mediteren ontdekken,
een die niet uitging van een techniek.
Ik ging zitten en liet wat ik ervoer er gewoon zijn, heel intens.
Ik probeerde mijn ervaringen niet meer te beheersen.
Dat werd het begin van zelf ontdekken wat Ware Meditatie is.
Vanaf dat moment is de manier waarop ik mediteer geïnspireerd door die verschuiving
– door in plaats van de pogingen een techniek of discipline te vervolmaken,
techniek en discipline werkelijk los te laten.

(Adyashanti)

Vlegenzwam - V

2011-10-16T01:00:00.000+02:00

Aan zee

2011-10-16T00:30:00.000+02:00

De stilte spreekt

2011-10-16T00:00:00.000+02:00

Als je bij een geestelijk leraar belandt

- of bij deze tekst - om stimulerende ideeën,

theorieën of opvattingen te vinden,

word je teleurgesteld.

Met andere woorden: als je op zoek bent

naar stof om over na te denken,

dan vind je die niet en mis je juist de kern

van wat ervan te leren valt,

die niet in de woorden schuilt maar in jezelf.

Het is goed om daar onder het lezen

steeds aan te denken,

dat steeds te voelen.

De woorden zijn slechts richtingborden.

Datgene waarnaar ze verwijzen

ligt niet in het domein van het denken,

maar vormt een dimensie in jezelf

die dieper en oneindig groter is dan het denken.

Een intens levendige vrede

is een van de eigenschappen van die dimensie,

dus telkens als je onder het lezen

een innerlijke vrede in je voelt opkomen,

doet het woord zijn werk

en vervult het zzijn functie als je leraar;

het herinnert je eraan wie je bent

en wijst je de weg terug naar huis.

(Eckhart Tolle)

Plataan

2011-10-12T21:00:00.000+02:00

Platanus occidentalis

Golf is water

2011-10-12T20:30:00.000+02:00

Siddharta - III

2011-10-12T20:00:00.000+02:00

Siddharta luisterde.

Hij was nu een en al luisteren geworden, ging er geheel in op,

was helemaal leeg geworden, stelde zich geheel open,

voelde dat hij eindelijk het luisteren in al zijn finesses beheerste.

Het was waar, al vaker had hij dit alles gehoord, al die stemmen van de stroom,

maar nu klonk alles hem als nieuw in de oren.

Hij kon de stemmen in hun veelheid al niet meer van elkaar onderscheiden,

de vrolijke niet van de klagende, de stem van het kind niet van die van de volwassen man,

ze waren alle verwant aan elkaar, zowel de droeve klacht van het verlangen

als de lach van de wijze, zowel de krijsende woede als het gesteun van de stervende,

er bestond geen enkel verschil meer,

alles was met elkaar verweven en verbonden, duizendvoudig verstrengeld.

En dat alles tezamen, al die stemmen, al die bestemmingen, al dat verlangen,

al dat leed, al die vreugde, dat alles was de stroom van al wat gebeurt,

was de muziek van het leven.
En toen Siddharta geconcentreerd naar deze stroom,

naar dit duizendstemmige lied luisterde,

toen hij geen verdriet of gelach meer hoorde,

zijn ziel niet meer aan een bepaalde stem bond,

en met zijn ik daar niet meer in opging, maar alles hoorde, het geheel,

slechts oor voor de eenheid had,

toen bleek dat grote lied van die duizenden stemmen één woord te zijn,

het OHM: de voleinding. (…)

Op dit ogenblik hield Siddharta op met het noodlot te vechten, hield hij op te lijden.

Zijn gezicht bloeide op in het verlicht besef van dat weten,

dat vrij is van driften en drijfveer, dat de voleinding kent,

dat in harmonie is met de stroom van wat gebeurt,

met de levensstroom,

zich in lief en leed geheel aan de stroom heeft overgegeven,

deel uitmaakt van de eenheid.

(Hermann Hesse)

Zonsondergang aan zee - XVIII

2011-10-06T22:30:00.000+02:00

Buggenhout bos

2011-10-06T22:10:00.000+02:00

Door het bos

2011-10-06T21:30:00.000+02:00

Een plek, Jacobs moeras genaamd,
is de kelder van de zomerdag
waar het licht verzuurt tot een dronk
die smaakt naar ouderdom en sloppen.

De zwakke reuzen staan dicht verstrikt
zodat er niets kan vallen.
De geknakte berk vermolmt daar
rechtop als een dogma.

Van de bodem van het bos stijg ik op.
Het klaart tussen de stammen.
Het regent op mijn daken.
Ik ben een dakgoot voor indrukken.

Aan de bosrand is de lucht lauw.
Grote den, afgewend en donker
wiens bek verborgen in molmgrond
de schaduw van een regenbui drinkt.

(Tomas Tranströmer - Nobelprijs voor literatuur 2011)

Bergkristal - VIII

2011-10-05T23:50:00.000+02:00

De ontwaakte

2011-10-05T23:30:00.000+02:00

Glorieuze Boeddha

2011-10-05T23:00:00.000+02:00

Midden van elk midden, kern aller kernen

steeds krachtiger zoetheidsamandel
dit alles tot aan de sterrengrens
is jouw vruchtvlees dat ik groet

je voelt hoe niets meer kleeft
in jouw oneindigheid
stroomt de bron en vult jou
en van buiten schittert

het licht van alle zonnen
die in volste gloed jou sieren
terwijl van binnen al verstilt zich
wat licht en donker overstijgt

(Rainer Maria Rilke)

Zeegezicht - XVII

2011-09-27T07:00:00.000+02:00

Achter de wolken schijnt de zon

2011-09-27T06:30:00.000+02:00

Ik spreek tot dat Ik Ben, dat ik ben

2011-09-27T06:00:00.000+02:00

Laten we de metafoor van de zon aaan de hemel nemen.

Ook al zit er misschien een wolk voor de zon, de zon is niet uit de hemel verdwenen, of wel?

Er is niets dat jou ervan zou kunnen overtuigen dat de zon verdwenen is.

Realiseer je dat de zon zelf de wolk vormt.

De warmte van zijn schijnsel verdampt water,

er vormen zich wolken en de verwarmde lucht zet de wind in beweging.

De wolk zit niet aan de hemel vast, dus wordt hij weggeblazen.

De wolken condenseren weer en vallen als regen naar beneden.

Toch heeft de zon niets anders gedaan dan schijnen, waarna er wolken ontstonden.

Het is hetzelfde met het gewaarzijn dat jij bent. Het is zelfschijnend.

Er kan een wolk van gedachten zijn die het gewaarzijn schijnbaar blokkeren,

maar dat gewaarzijn is niet verdwenen.

Evenmin heeft zich ooit een gedachte aan de geest gehecht.

Geen enkele gedachte is daar vast blijven zitten;

de gedachten komen en gaan slechts.

Wij fixeren ons er echter op,

omdat we denken dat we een afzonderlijke eenheid zijn.

Het is de ik-gedachte die zich fixeert op een andere gedachte.

Het denken bevecht dus altijd het denken,

verzet zich tegen het denken.

En dat is strijd en ons gevoel van afgescheidenheid.

(Bob Adamson)

Park

2011-09-21T21:00:00.000+02:00

Hof ter Zielbeek - Ruisbroek (Puurs)

Duif - II

2011-09-21T20:30:00.000+02:00

Onze droom te leven...

2011-09-21T20:00:00.000+02:00

Onze droom te leven liep bevleugeld voor ons uit en wij hadden er een eendere en vreemde glimlach voor, afgesproken in onze zielen, zonder elkaar aan te kijken, zonder meer van elkaar te weten dan de gesteunde aanwezigheid van een arm tegen de aandacht vol overgave van de andere arm die hem voelde. Ons leven had geen innerlijk. Wij waren uitwendig en anderen. Wij kenden elkaar niet, alsof wij aan onze zielen waren verschenen na een reis door dromen.

We waren de tijd vergeten en de immense ruimte was klein geworden voor onze aandacht. Achter die nabije bomen, die verre wijnstokkeri, die laatste bergen aan de kim, zou daar iets werkelijks zijn, iets dat de open blik waard was die men geeft aan de dingen die bestaan… In het wateruurwerk van onze onvolmaaktheid gaven regelmatige druppels droom irreële uren aan… Niets heeft zin, mijn verre lief, behalve de wetenschap hoe aangenaam het is te weten dat niets zin heeft…

De stilstaande beweging der bomen; de onrustige kalmte der bronnen; de ondefini eerbare adem van het innerlijke ritme der levenssappen; het langzarne schemeren der dingen, dat van binnenuit lijkt te komen om handen van geestelijke eensgezindheid te geven aan het verre triest worden, zo nabij aan de ziel, van de hoge stilte van de hemel; het vallen der bladeren, ritmisch en zinloos, druppels van mijmering, waarin het landschap alles is voor onze oren en triest wordt als een herinnerd vaderland in ons - dat alles omgordde ons onzeker als een gordel die loslaat.

We beleefden daar een tijd die niet kon verlopen, een ruimte waarvan men niet hoefde te denken haar te kunnen meten. Een verlopen buiten de tijd, een uitgestrektheid die de wetten der realiteit in de ruimte niet kende… Wat voor uren, o zinloze metgezellin van mijn weerzin, wat voor uren van gelukkige rusteloosheid veinsden onze uren daar!…

Uren van geestelijke as, dagen van ruimtelijk verlangen, innerlijke eeuwen van uiterlijk landschap… En wij vroegen ons niet af waarvoor dat alles was, want we genoten van de wetenschap dat het nergens voor was.

(Fernando Pessoa)

Rode zonnehoed - III

2011-09-18T14:00:00.000+02:00

Echinacea purpurea

Klankschaal - XLV

2011-09-18T13:30:00.000+02:00

Gewaarzijn zonder alles te evalueren

2011-09-18T13:00:00.000+02:00

Wil je de wereld veranderen? En als je nu eens bij jezelf begon?
Wat zou je ervan zeggen om eerst zelf getransformeerd te worden?
Maar hoe bereik je dat? Door observatie. Door inzicht.
Met geen enkele bemoeienis of oordeel van jouw kant.
Omdat je niet kunt begrijpen waar je over oordeelt.
Er is niets zo heerlijk als gewaar te zijn.
Zou je liever in duisternis leven? Zou je liever handelen en je niet van je daden bewust zijn,
praten en je niet van je woorden bewust zijn?
Zou je liever naar mensen luisteren en je niet gewaar zijn wat je hoort,
of dingen zien en je niet gewaar zijn waar je naar kijkt?
De grote Socrates zei: 'Een onbewust leven is niet de moeite waard om te leven.'
Dat is een waarheid als een koe. De meeste mensen leven geen bewust leven.
Ze leven een mechanisch leven, mechanische gedachten
– meestal die van iemand anders –
mechanische emoties, mechanische handelingen, mechanische reacties.
Wil je zien hoe mechanisch je eigenlijk bent?
'Goh, dat is een mooi overhemd dat je aanhebt.' Dat hoor je graag.
Alsjeblieft! Het gaat over een overhemd! Je bent trots op jezelf als je zoiets hoort.
Er zijn mensen die naar mijn centrum in India komen en zeggen:
'Wat een mooie plek, wat een mooie bomen'
(waar ik helemaal niet voor verantwoordelijk ben), wat een heerlijk klimaat.'
En meteen voel ik me fijn, totdat ik me erop betrap dat ik me fijn voel
en tegen mezelf zeg: 'Hé, kun je je zoiets doms voorstellen?'
Ik ben niet verantwoordelijk voor die bomen;
ik was niet verantwoordelijk voor het kiezen van de locatie.
Ik heb het weer niet besteld; het kwam gewoon.
Maar 'ik' kwam er even tussen, dus voel ik me goed.
Ik voel me goed over 'mijn' cultuur en 'mijn' land. Hoe dom kun je zijn? Dat meen ik.
Ik krijg te horen dat mijn grote Indiase cultuur zoveel mystici heeft voortgebracht.
Ik heb hen niet voortgebracht. Ik ben niet verantwoordelijk voor hen.
Of ze zeggen tegen mij: 'Dat land van u en zijn armoede – het is walgelijk.'
Ik schaam me dan. Maar ik heb dat niet zo gemaakt. Wat is hier aan de hand?
Heb je er ooit over nagedacht?
Men zegt tegen je: 'Ik vind u heel charmant,' dus voel je je fantastisch.
Ik krijg een positieve aai (daarom heet het: 'Ik ben oké, jij bent oké).
Ik ga nog eens een boek schrijven; de titel zal zijn:
Ik ben een achterlijke gladiool, jij bent een achterlijke gladiool.
Dat is het meest bevrijdende, het mooiste ter wereld,
als je openlijk toegeeft dat je een idioot bent. Het is heerlijk.
Als mensen me vertellen dat ik ongelijk heb, zeg ik:
'Wat verwacht je anders van een domkop?'
Ontwapend, iedereen moet ontwapend worden.
In de laatste bevrijding ben ik een domkop en ben jij een domkop.
Wat meestal gebeurt is: ik druk op een knop en jij bent vrolijk;
ik druk op een andere knop en je bent bedrukt. En jij bent net zo.
Hoeveel mensen ken je die het niets doet of ze geprezen worden of beschuldigd?
Dat is niet menselijk, zeggen we. Menselijk wil zeggen dat je een aapje moet zijn,
zodat iedereen je staart kan omdraaien en jij doet wat je hoort te doen.
Maar is dat menselijk? Als jij me charmant vindt,
betekent het dat jij op dat moment in een goede bui bent, meer niet.

(Anthony de Mello)

http://www.samsarabooks.com/

Scheldegezicht

2011-09-10T23:50:00.000+02:00

Maretak

2011-09-10T23:25:00.000+02:00

Viscum album

Het pad van dharma

2011-09-10T23:00:00.000+02:00

Sterker dan duizend zinloze uitingen
is één zinvol woord
dat bij het aanhoren
vrede schenkt.

Groter in de strijd
dan het overwinnen van
duizenden tegenstanders
is het overwinnen van jezelf.

Beter dan honderd jaar leven
zonder het Doodloze te zien
is één enkel jaar leven
en het Doodloze zien.

Wie het verkeerde voor waar houdt
en het ware voor onwaar,
luistert niet naar zijn hart.
Hij laat zich leiden door begeerte.

Wie in het verkeerde het verkeerde ziet
en oog heeft voor het ware,
leeft vanuit zijn hart.
Hij laat zich leiden door zijn ware aard.

(Dhammapada; de woorden van Boeddha)

Zonnebloem

2011-09-03T00:30:00.002+02:00

Steegje

2011-09-03T00:15:00.001+02:00

Standonckstraat - Mechelen

Onkenbaar

2011-09-03T00:00:00.002+02:00

Het is niet zo dat je, wanneer je bij dit niemandsland en nietsland

- of zo je wilt, dit luilekkerland - aankomt,

in een doodlopende straat terecht komt,

in een gebied zo non-existent

dat het geen betekenis zou kunnen hebben

en geen interesse zou kunnen wekken.

Juist het tegendeel.

Juist uit de diepten van dat onkenbare

stroomt het gekende zonder rede en zonder beperking,

dat onvoorstelbare zaad van ieder leven

en ieder denken - ook deze gedachte erover.

Hoe ik ook zoek, ik kan geen beslissing of beslisser vinden,

geen ideeën, gevoelens of indrukken die van mij zijn

- geniaal of dom - helemaal geen geest,

maar alleen dit naakte bewustzijn of wakker zijn,

waarvan je zou kunnen zeggen dat het volmaakt stom,

waardeloos, incompetent en idioot is.

Maar toch, wat nodig is komt uit de diepte omhoog

op het moment dat het zou moeten.

In de hemel ontdek je hoe het rustig

vanuit de afgrond opwelt.

Probeer het uit, leer het te vertrouwen,

en reken er steeds meer op.

Dit is een nooit aflatende inspiratie

voor een niet-persoon.

(Douglas Harding)

In het licht

2011-08-25T23:30:00.002+02:00

Pluimhortensia - Hydrangea paniculata Kyushu

Klankschaal - XLIV

2011-08-25T23:00:00.002+02:00

Zij die niet voelen

2011-08-25T22:30:00.004+02:00

Zij die niet voelen
hoe deze liefde hen
meetrekt als een rivier,

zij die het ochtendlicht niet drinken
als een beker bronwater
of de schemer niet verorberen als avondmaal,
zij die niet willen veranderen,
laat hen slapen.

Deze liefde
gaat verder dan de oude trucs en schijn
van godsgeleerdheid.
Wil je zó je geest verbeteren,
slaap dan verder.
Ik heb mijn brein eraan gegeven,
heb het gewaad aan stukken gereten
en weggegooid. Als jij niet
volkomen naakt bent, drapeer
dan je fraaie mantel van woorden om je,
en slaap.

(Jalal al-Din Roemi)

Vijgenblad - IV

2011-08-21T15:00:00.001+02:00

Waterlelie - V

2011-08-21T14:30:00.001+02:00

Geluk

2011-08-21T14:00:00.001+02:00

Geluk wordt niet gevonden door krachtsinspanning en wilskracht
maar woont hier, heel dichtbij
in ontspanning en loslaten...

Wees niet ongerust, je hoeft niets te doen.
Alles wat in je geest opkomt is van geen enkel belang want het heeft geen enkele realiteit.

Hecht je niet aan je gedachten, oordeel niet over ze.
Laat het spel van de geest zonder jou spelen
het komt en gaat, meng je er niet in.
Het verdwijnt en begint onophoudelijk opnieuw.

Het is de zoektocht naar geluk die je het onmogelijk maakt het te vinden,
als een regenboog die je achterna zit zonder hem ooit te kunnen grijpen.
Hij bestaat niet en toch is hij daar.

Geloof niet aan goede of slechte zaken; ze zijn ook als regenbogen.
Door het ongrijpbare te willen grijpen, put je je uiteindelijk helemaal uit.
Zodra we die greep loslaten is de ruimte daar
open, ontvankelijk en comfortabel.

Dus geniet daarvan.
Zoek niet meer.
Alles is al van jou.
Stop met doen
Stop met forceren
Stop met willen
En alles blijkt gerealiseerd

Natuurlijk

(Lama Guendune Rinpoche)

Zee zijt gij - II

2011-08-15T15:00:00.002+02:00

Droomvuur

2011-08-15T14:30:00.002+02:00

Nietsheid

2011-08-15T14:00:00.002+02:00

Nietsheid jij lag in slaap
En droomde dat jij iets was

Iets vatte vlam
Het vuur kronkelde
In blinde gekweldheid

Jij ontwaakte nietsheid
En warmde je rug
Aan het droomvuur

Jij zag niet hoezeer het vuur leed
Hele werelden van lijden
Jouw rug is kortzichtig

Nietsheid jij viel weer in slaap
En droomde dat jij niets was

Het vuur doofde
Gekweldheid kreeg haar gezichtsvermogen
En ook zij doofde in zaligheid

(Vasko Popa)

Opgang - III

2011-08-08T21:00:00.003+02:00